วามคิดของนางเกิดขึ้น ในขณะที่นางเข้าใจในทันทีว่าตระกูลจู้ตั้งใจทำอะไร นางอดไม่ได้ที่จะกัดฟันด้วยความเกลียดชัง นางคิดกับตัวเองว่าจะไม่มีใครยอมให้นางสบายใจ จริง ๆแล้วพวกเขาใช้วิธีนี้เพื่อบีบบังคับนาง แต่คิดอีกเล็กน้อยนี่ไม่สามารถตำหนิตระกูลจู้ได้ ใครบอกหลิวซื่อให้ทำสิ่งนี้กงซานไม่ได้อยู่ในกรอบความคิดที่เหมาะสมอีกต่อไปในการแจกอาหารโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนางเห็นวิธีที่ผู้คนมาดูนาง นางเกลียดที่นางไม่พบรอยแยกที่พืนและมุดเข้าไปได้ ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ผู้คนมองนางราวกับว่านางเป็นพระโพธิสัตว์ แต่ในพริบตา มันก็เหมือนกับว่าพวกเขากำลังมองดูสัตว์ประหลาด ยืนอยู่ตรงนั้นนางกำลังถูกทุกคนจ้องมองนางไม่สามารถทนต่อไปได้นางทิ้งทัพพีในมือของนางและหันหลังหนีอาฮวน อาหรู และนางกำนัลจากตำหนักเซียงรีบตามนางไปพวกนางติดตามกงซานและเข้าไปในรถม้ากลับไปที่ตำหนักเซียงพวกนางเห็นกงซานรีบตรงไปที่เรือนขององค์ชายแปด..ไอรีนโนเวลบ่าวรับใช้ทั้งสามเดินตามหลังนางแต่หยุดอยู่ตรงหน้าทางเข้าและไม่ได้เข้าไป นางกำนัลจากตำหนักเซียงมองที่อาฮวน แล้วถามอย่างระมัดระวัง “เจ้าสองคนพูดความจริงหรือ ? ”
อาฮวนกลอกตาและกล่าวว่า“ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จ อย่าถามข้า !ออกไปข้างนอกแล้วถามด้วยตัวเอง ข้ารู้ด้วยการสอบถาม สำหรับตระกูลจู้ ! ดูสิ หลังจากที่คุณหนูได้ยินเรื่องนี้ นางพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่าเป็นเรื่องโกหกหรือไม่ ? นางพูดอะไรเกี่ยวกับความบริสุ
