างทิ้งไปรู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ ไม่ยุติธรรม “นังแพศยาตัวน้อยนั่นแค่ลูกพี่ลูกน้องและป้าของนางเท่านั้น ใช่ ลูกพี่ลูกน้องของนางเป็นองค์ชาย และป้าของนางเป็นสมาชิกในตำหนักในของฮ่องเต้ในขณะที่ตระกูลหลิวเป็นเพียงครอบครัวขุนนางขั้นหก เป็นเรื่องธรรมดาที่นางจะดูถูกพวกเรา ฮะ แต่ไม่ว่าสิ่งที่ไม่เป็นธรรมคืออะไรเราจะทำอย่างไร นางมีองค์ชายคอยสนับสนุนนาง และครอบครัวของเราก็ต้องก้มหน้าน้อมรับของขวัญที่องค์ชายส่งมา อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าแม่รองของนางคิดอะไรอยู่ มันแค่นางแต่งงานกับองค์ชาย ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายแปดหรือองค์ชายหก ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดพวกเขาก็จะได้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น เช่นนี้ทุกคนในตระกูลจู้จะฟังนาง”วังซวนดูหม่นหมองแล้วกล่าวว่า“แต่งงานกับองค์ชายหรือเจ้าคะ? คุณหนูสามเป็นบุตรสาวของอนุไม่ใช่หรือเจ้าคะ ? โดยปกติแล้วบุตรสาวของอนุจะไม่สามารถเป็นพราชายาเอกขององค์ชายได้แม้ว่าจะมีการแต่งงานก็ควรเป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลจู้ ! ”ขณะที่นางกล่าว นางมองกงหยู “คุณหนูใหญ่เป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ ! ท่านผู้หญิงเป็นฮูหยินใหญ่ ! หากตระกูลจู้ต้องการที่จะได้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น คนที่จะแต่งงานกับองค์ชายควรเป็นคุณหนู ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่ควรตกหลุมรักบุตรสาวที่เกิดจากอนุเจ้าค่ะ”
คำพูดของวังซวนปลุกใจกงหยูขณะที่นางตบโต๊ะ “ใช่ ! ทำไมข้าจะไม่คิดเช่นนั้น ! หากมีใครบางคนแต่งงานก็ควรเป็นข้า นางไม่ควรได้รับโอกาส บุตรสาวของอนุมีสถานะ
