่งจะมอบให้กับเจ้าเมื่อเจ้าเข้ามาในพระราชวังแต่ท่านย่าไม่สบายในเวลานั้น ! ครอบครัวยุ่งมากและเรื่องนี้ก็ถูกลืมไม่กี่วันก่อนหน้านี้ท่านพ่อให้บ่าวรับใช้เข้าไปในคลังและพบมัน มันจึงถูกนำเข้ามาในพระราชวังและส่งมาในตำหนักของข้า พวกเขาต้องการให้ข้าหาโอกาสมอบให้กับเจ้า แม้ว่านี่จะเป็นของเก่าและไม่สามารถเทียบได้กับสิ่งของที่ดีในพระราชวัง ไม่ว่าอย่างไรมันเป็นของที่ระลึกจากครอบครัวของเรา ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ค่อยมีความคิดที่ดี
เกี่ยวกับตระกูลหลิวและรู้สึกว่าครอบครัวไม่ได้ช่วยอะไรเจ้า ข้าจะไม่พูดอะไรมาก ข้าหวังว่าเจ้าจะคิดถึงท่านย่า นางรักเจ้ามากเสมอ”ท่านผู้หญิงหยวนเอ่ยคำพูดเหล่านี้ออกมาและพระสนมหลี่รำลึกถึงท่านย่าผู้ใจดีในตระกูลหลิวทันที นางยังเป็นคนที่รักพระสนมหลี่มากที่สุดในคฤหาสน์นั้น ความประทับใจของนางต่อกำไลข้อมือนี้ยิ่งเพิ่มมากขึ้น และนางยังจำได้ว่าท่านย่าจับมือนางโดยบอกว่ากำไลข้อมือนี้จะมอบให้กับนางเมื่อนางแต่งงาน ในเวลานั้นนางรักกำไลข้อมือนี้มาก เมื่อเห็นอีกครั้งตอนนี้นางอดไม่ได้ที่จะมีรู้สึกร่วมอย่างมาก“ท่านมีน ้าใจมาก…ท่านพ่อก็มีน ้าใจเหมือนกัน” นางให้คนนำกล่องมา และเอากำไลออกมา ไม่ช้าความทรงจำก็เริ่มดีขึ้น และทัศนคติของนางที่มีต่อท่านผู้หญิงหยวนก็เริ่มดีขึ้นเช่นกันท่านผู้หญิงหยวนเห็นว่าเป้าหมายของนางสำเร็จลุล่วงและรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของนางนางมองไปรอบ ๆ นางกล่าวว่า“ข้ามีเรื่องส่วนตัวที่
