ำลังอยู่ นางจะมอบให้หลาน นี่คือสายเลือด !นางพยักหน้าแสดงว่านางเห็นด้วยกับสิ่งที่ท่านผู้หญิงหยวนกล่าวรู้สึกถึงกำไลข้อมือหยกในมือของนาง ความคิดของนางจมลงไปในความทรงจำอีกครั้ง
ท่านผู้หญิงหยวนยังรู้วิธีตอบสนองความต้องการของคนๆ หนึ่งด้วยการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของหัวข้อกลับไปที่คฤหาสน์หลิวตามที่นางกล่าวว่า “จำไว้ก่อนที่ข้าจะเข้าไปในพระราชวัง ท่านย่าเคยจับมือข้าและกล่าวว่าบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลหลิวของเราถูกกำหนดให้แต่งงานกับพระราชวัง วันนี้เป็นเจ้าและพรุ่งนี้จะเป็นน้องสาวของเจ้า เจ้าต้องจำไว้ว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในตำหนักในของฮ่องเต้ แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ฝ่ายตรงกันข้ามก็ตาม ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะแข่งขันกันอย่างไร เจ้าเป็นสายเลือดเดียวกัน แต่ทันทีที่มีคนก้าวเข้ามา ต้องร่วมมือกันเพื่อเผชิญหน้ากับพวกเขา เจ้าต้องไม่แพ้คนนอก” ในขณะที่นางกล่าว นางยกผ้าเช็ดหน้าเพื่อเช็ดมุมตาของนางอย่างต่อเนื่อง “ข้านึกถึงคำพูดของท่านย่าตลอดเวลา ! ปีที่ผ่านมาเหล่านี้ เจ้าหลีกเลี่ยงโลกภายนอกและไม่ชอบที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ข้าไม่ได้ถามมากเกินไป ทั้งสองวิธี เจ้ามีองค์ชายอยู่เคียงข้างเจ้า ไม่ว่ายุคสมัยของเจ้าจะไม่มีวันสิ้นสุด เจ้าก็ยังดีกว่าคนที่ไร้บุตรนอกจากนี้พราชายาหยุนยังเป็นที่โปรดปรานและผู้หญิงทุกคนในตำหนักในของฮ่องเต้ก็มีชีวิตที่คล้ายกัน ไม่มีใครสามารถช่วยใครได้ต้องเป็นเพราะเหตุนี้ที่ทำให้เราพี่น้องห่
