าจะไม่ยาก แล้ว…เขาคิดสักครู่แล้วกล่าวว่า “ข้าจำได้ว่าความสัมพันธ์ของเจ้ากับฮองเฮาค่อนข้างดี แล้วเราจะไปที่ตำหนักของฮองเฮา ! ไม่ต้องกังวลข้าจะไม่ทำให้นางเดือดร้อน ข้าจะออกจากตำหนักหลังจากดีขึ้นแล้ว”เฟิงหยูเองเกือบระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินเช่นนี้ไปที่ตำหนักของฮองเฮาเพื่อการพักฟื้น ? คนผู้นี้คิดหรือไม่ว่าตำหนักของฮองเฮาเป็นที่หลบภัยที่ทุกคนสามารถเข้าไปได้ตามที่พวกเขาพอใจแต่หลังจากคิดไปเล็กน้อย นางก็รู้สึกว่าจาวเหลียนเข้ามาในพระราชวังโดยมีเป้าหมาย เขาเข้ามาร่วมงานเลี้ยงของพระสนมหลี่แต่ไม่ได้เฉียดกรายเข้าไปใกล้ตำหนักจางหนิงแม้แต่นิดเดียว นางยังลืมเกี่ยวกับของกำนัลที่นางมอบให้ แต่เขาไม่ได้ถาม หลังจากหันกลับมา เขาก็ตกลงไปในทะเลสาบน ้าแข็ง และขอให้ไปพักฟื้นอยู่ในตำหนักจิงซีเป็นระยะเวลาหนึ่ง… ความสงสัยเกือบปรากฏขึ้นบน
ใบหน้าของนาง ขณะที่นางเอนกายและกระซิบถามเบา ๆ ว่า “เจ้ากำลังวางแผนทำอะไร ? ”จาวเหลียนไม่ตอบสนองเขากลอกตาไปมาและเป็นลมในความเป็นจริงเฟิงหยูเองต้องการที่จะกระตุ้นเขาด้วยเข็มเพื่อปลุกเขาขึ้นมา เพื่อแสร้งเป็นลมในตักของหมอ นี่เป็นสิ่งที่ไม่เกินความสามารถในการเสแสร้งของจาวเหลียน แต่นางไม่ได้ทำเช่นนี้นางกลับไปพร้อมกับคำขอของจาวเหลียนและแจ้งนางกำนัลด้านข้างของนาง “ไปเรียกเกี้ยวมา แล้วพานางไปที่ตำหนักจิงซี สหายของข้าตกลงไปในน ้าโดยไม่ตั้งใจและอ่อนแอมาก ไม่มีอะไรที่สามารถทำได้แ
