กน้อยแล้วกล่าวว่า“ไม่มีอะไรมากเจ้าค่ะ มันเป็นข้อถกเถียงเล็กน้อยระหว่างคุณหนูไม่มีอันตรายและไม่มีการปะทะใด ๆสำหรับป้ารอง…”“อย่าพูดถึงเรื่องป้ารองของเจ้าที่นี่! ข้าไม่มีน้องสาวแบบนั้น ! ”ไม่ว่านางจะไว้หน้าพระสนมหลี่มากเท่าไรต่อหน้าคนอื่นเพื่อบุตรชายของนาง เมื่อนางกลับไปยังสถานที่ของนางเอง นางก็ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป ความไม่พอใจทั้งหมดที่นางได้รับในตำหนักจางหนิงจะกลับมาระบายที่นี่ แค่ลงโทษนางกำนัลก็ยังไม่พอ เมื่อได้ยินกงซานกล่าวถึงพระสนมหลี่ นี่เป็นเรื่องที่นางไม่ชอบมากกงซานเข้าใจความรู้สึกของท่านผู้หญิงหยวนนางพยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่แล้ว พระสนมหลี่ ข้ารู้สึกว่าทัศนคติที่นางมีต่อพระ
ชายาหยูนั้นแปลกมาก ไม่เพียงแต่นางจะอบอุ่นอย่างมาก แต่ยัง…”นางครุ่นคิดสักพักแล้วกล่าวต่อ “นอกจากนี้ข้ายังให้ความสนใจกับเนื้อหาของการสนทนาของพวกนาง มันไม่สามารถเรียกว่าการสนทนาได้ ส่วนใหญ่เป็นเพียงแค่พระสนมหลี่ที่พูดเอง ในขณะที่พระชายาหยูตอบสนองเป็นครั้งคราว ส่วนใหญ่พระสนมหลี่พูดถึงสิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับองค์ชายหก ว่าองค์ชายหกเป็นอัจฉริยะทางวรรณกรรม และพระองค์สามารถแบ่งปันภาระของฮ่องเต้ได้อย่างไรความรู้สึกนั้นราวกับว่า… ราวกับว่านางพยายามอย่างยิ่งที่จะให้พระชายาหยูเข้าใจว่าองค์ชายหกนั้นดีเพียงใด ท่านป้าว่าเป็นเรื่องแปลกหรือไม่เจ้าคะ ? หากพราชายาหยูยังเป็นหญิงสาวที่ยังไม่แต่งงานก็ยังอาจพอเข้าใจได้ แต่ตอน
