าด้วย เด็กหญิงผู้ต ่าต้อยคนนี้จะไม่ทำมันอีกเจ้าค่ะ”อย่างไรก็ตามพระสนมหลี่ก็กล่าวอย่างเย็นชากับท่านผู้หญิงหยวนว่า“สิ่งที่นางพูดนั้นเป็นความจริง เงินที่เจ้าให้ไว้ก่อนหน้านี้ถูกกล่าวว่าเป็นของกำนัล เมื่อของกำนัลฉลองได้รับไปแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องให้เงินข้าในวันนี้”“จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรวันนี้ข้ามาเพื่อเจ้า น้องสาว…”ก่อนที่ท่านผู้หญิงหยวนจะกล่าวจบเฟิงหยูเองไม่สามารถรอได้อีกต่อไป นางกระแอมและกล่าวว่า “อาเองขอขัดจังหวะครู่หนึ่ง วันนี้เป็นงานเลี้ยงในพระราชวังของท่าน ไม่ว่างานเลี้ยงจะเหมาะสมกับตำแหน่งหรือไม่ ก็ให้โอกาสทุกคนได้เจอกัน เพียงแค่มีการคาดเดาเป็นเรื่องปกติ ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับสิ่งที่เคยเป็นมา” ในขณะที่นางกล่าว นางมองไปที่คุณหนูที่ยังคงรอการให้อภัยจากพระสนมหลี่คำพูดนั้นหมายถึงนางอย่างชัดเจน “เมื่อมองคุณหนูผู้นี้ ดูเหมือนว่าเจ้าไม่เคยมางานเลี้ยงในพระราชวังมาก่อนใช่หรือไม่ ? นั่น
หมายความว่าเป็นบุตรสาวของขุนนางขั้นสี่หรือต ่ากว่านั้น บุตรสาวของขุนนางขั้นสี่ที่ต ่าต้อยกล้าที่จะทำตัวอย่างไร้มารยาทในตำหนักจางหนิง พราชายาผู้นี้อยากจะรู้จริง ๆ ว่าพ่อของเจ้าเป็นใคร เมื่อมีเวลาในอนาคต ข้าอยากถามว่าเขาสอนบุตรสาวของเขาอย่างไร”คุณหนูไม่กลัวพระสนมหลี่เพราะครอบครัวของนางบอกนางว่าพระสนมหลี่เป็นคนที่ถูกรังแกได้ง่ายและครอบครัวของนางบอกว่าพวกเขาชอบองค์ชายแปดและท่านผู้หญิงหยวน เหตุผลที่นางหยุดพูดไม่
