เลี้ยงจำเป็นต้องมีการร่ายรำและการแสดงไม่ใช่หรือ ? มีพื้นที่ไม่เพียงพอสำหรับการร่ายรำ ? ”Aileen-novelบางคนร้องทันที“การร่ายรำและการแสดงอะไร ! อย่างที่ข้าเห็นมันเป็นแค่เราเท่านั้นที่จะนั่งพูดคุยกัน มอบของกำนัลแล้วจากไป พระสนมหลี่ไม่เคยมีความตั้งใจที่จะจัดงานเลี้ยงใด ๆ การที่จะกล่าวอย่างชัดเจน มันควรจะเป็นเพื่อประโยชน์ในการรับของกำนัลใช่หรือไม่ ?ข้าได้ยินมาว่าพระสนมหลี่จนมาก ๆ”เสียงนี้ไม่ดังแต่ก็ไม่เงียบกงซานได้ยินมันและเฟิงหยูเองก็ได้ยินได้เช่นกัน แม้แต่พระสนมหลี่ก็ได้ยินแต่นางก็ไม่สนใจ นางแค่อยากจะทำสิ่งที่ทำได้ เพื่อนำเฟิงหยูเองไปที่หัวโต๊ะเพื่อนั่งกับนางแต่เฟิงหยูเองส่ายหัวกล่าวว่า“ข้าไม่ไป วันนี้ข้าเรียกองค์หญิงหวู่หยางมากับข้า มารยาทกำหนดว่าข้าควรนั่งกับนาง”หลังจากกล่าวอย่างนี้ นางหยุดให้ความสนใจกับความใจดีของพระสนมหลี่และมุ่งตรงไปที่ซวนเทียนเก้อ หวงซวนติดตามอยู่ข้างหลังนาง
แต่ไม่สามารถห้ามตัวเองจากการกล่าวว่า “พราชายาหยูเป็นเพียงแขกทั่วไปในวันนี้ ท่านไม่จำเป็นต้องมีความสุภาพเจ้าค่ะ”คำพูดของหวงชวนนั้นกวนใจพระสนมหลี่จูเอ่อผู้สนับสนุนนางจากด้านข้างรู้สึกว่าพระสนมหลี่คิดน้อยเกินไป มือของนางยังกำแน่นจูเอ่อตกใจเล็กน้อย และนางก็แนะนำพระสนมหลี่อย่างรวดเร็วด้วยเสียงเงียบ ๆ “พระสนม สิ่งที่นางพูดถูกต้อง ทัศนคติของพระสนมที่มีต่อพราชายาหยูนั้นอบอุ่นเกินไปจริง ๆ ””อะไร?ข้าไม่ได้พูดสักหน่อยกั
