ลกของบุตรชายของนาง นางเชื่อว่าบุตรชายของนางมีค่ากับผู้หญิงโดยไม่คำนึงว่านางเป็นใคร ตราบใดที่องค์ชายหกสนใจก็จะเป็นเรื่องของโชคชะตาแน่นอนว่าสำหรับผู้หญิงส่วนใหญ่ การที่องค์ชายหกมีความสนใจถือว่าเป็นความโชคดี แต่ก็ไม่มีใครรักคนที่ไม่สนใจคนอื่นเท่าพระสนมหลี่ เมื่อปีที่แล้วองค์ชายหกกับข้าเพิ่งพบกันและพูดเพียงไม่กี่คำ แต่เมื่อพระสนมหลี่เห็นมัน วันรุ่งขึ้นนางส่งคนไปคฤหาสน์เพื่อหารือเกี่ยวกับการแต่งงาน แม้แต่กล่าวต่อหน้าท่านพ่อของข้า เพื่อให้ข้าได้ตำแหน่งพราชายาเอกก่อน ก่อนที่จะหาพราชายารอง นี่ถือเป็นการให้เกียรติคฤหาสน์ของแม่ทัพปิงหน่าน ท่านพ่อของข้าโกรธมากจนท่านพ่อหักขาของยายที่มา ก่อนไล่นางออกไป ! ”เฟิงหยูเองไม่เคยรู้เลยว่ามีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเมื่อคิดเพิ่มเติมเกี่ยวกับทัศนคติของพระสนมหลี่ที่มีต่อนาง ในที่สุดนางก็มี
ความชัดเจนมากขึ้น มันกลับกลายเป็นว่านิสัยของพระสนมหลี่ที่ชอบทำแบบนี้นั้นไม่ใช่เรื่องใหม่ นางเป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว !ขณะที่กลุ่มกำลังคุยกันนางกำนัลก็เข้ามาทางประตูห้องรับแขกกับแขก มันเป็นคุณหนูกับเด็กสองขวบ เฟิงเทียนหยูเป็นคนแรกที่กล่าวว่า “นั่นบุตรสาวของอนุตระกูลเฟิงไม่ใช่หรือ ? ”ในช่วงเวลานี้เฟิงหยูเองก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนคนที่มาคือเฟิงเฟินได และอีกคนที่นางพามาคือเด็กที่นางพาออกจากห้องโถงสมุนไพรเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้…
