มนางก็ยังลังเลแต่หลังจากจิบชา นางก็พบว่ามันอร่อยดี หิมะละลายที่มาจากบนยอดไม้ในฤดูหนาวมีกลิ่นหอมจาง ๆ ชาที่ถูกต้มนั้นมีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ จากนั้นอารมณ์ของนางก็ดีขึ้นเพียงเล็กน้อยในขณะที่นางกล่าวว่า “ท่านพี่นั่งเร็ว”จูเอ่อรีบนำเก้าอี้มาเมื่อเห็นท่านผู้หญิงหยวนนั่งลง พระสนมหลี่จึงกล่าวว่า “ข้าไม่รู้ว่าท่านพี่จะมา อย่าได้ใส่ใจกับสิ่งที่ข้าเพิ่งพูดไป”
ท่านผู้หญิงหยวนส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม“เมื่อเจ้าเรียกข้าว่าท่านข้าจะเถียงกับน้องสาวเรื่องนี้ได้อย่างไร” นางมองไปที่พระสนมหลี่และเปิดเผยอารมณ์ หลังจากนั้นไม่นานนางก็กล่าวต่อ “ผ่านมาหลายปีในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เราไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์มากนัก อันที่จริงนี่เป็นสิ่งที่ข้าคิดตลอดเวลา ก่อนที่เจ้าจะเข้ามาในพระราชวัง จดหมายมาจากบ้านบอกให้ข้าดูแลเจ้าให้ดี แต่…” นางถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ“ข้าไม่ได้ดูแลเจ้าอย่างดีและทำให้เจ้าต้องทนทุกข์ทรมานมากจากพระราชวัง ต่อมาฮ่องเต้ก็…ลืม อย่าพูดถึงอดีต ตอนนี้เจ้าสามารถเข้าถึงความสุขที่เกิดขึ้นหลังจากความยากลำบาก ข้ามีความสุขกับเจ้าจริง ๆ ” ขณะที่นางกล่าว นางดึงตั๋วแลกเงินที่นางเตรียมไว้สำหรับพระสนมหลี่ออกมา “อย่าคิดมากเกินไป ข้าไม่มีความตั้งใจที่จะติดสินบนเจ้าด้วยเงินนี้ ข้าแค่คิดว่าเจ้าจะต้องการเงินเมื่อกลับมาที่ตำแหน่งพระสนม เจ้าไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่มีเงินสำรอง ข้าได้ยินว่ากงซานบอกว่านางเตรียมเงินจำนวนเล็กน้อยจำนวน 3,
