ีน้องชายอยู่ข้างนาง มันเป็นไปได้ที่จิตใจของนางจะค่อย ๆ อ่อนโยนลงและนางจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยออกจากบ้านของตระกูลเฟิงทุกอย่างถูกใส่ไว้ในรถม้า เฟิงเฟินไดหันกลับมามองที่ป้ายแขวนอยู่เหนือประตู รู้สึกเจ็บบริเวณหน้าอกของนางอย่างฉับพลัน ความเจ็บปวดก็พุ่งทะลุร่างของนาง “รื้อป้ายออกแล้วทุบมันทิ้ง ! ” นางกล่าวกับเฮ่อจง “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เมืองหลวงจะไม่มีคฤหาสน์เฟิงอีกต่อไป”ด้วยคำพูดของเฟิงเฟินไดคฤหาสน์ตระกูลเฟิงก็หายไปจากเมืองหลวงอย่างไร้ร่องรอย
ที่อยู่อาศัยใหม่ไม่ไกลจากตำหนักหลี่เป็นถนนที่อยู่ตรงปลายทางถนนเล็ก ๆ มันเป็นทำเลที่ยอดเยี่ยมมาก ซวนเทียนหยานไม่ได้บอกเฟิงเฟินไดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ที่พักแห่งนี้เป็นบ้านที่เขาซื้อให้คนผู้นั้น เขาดูแลการตกแต่งด้วยตนเอง เขาเพ้อฝันเกี่ยวกับการนำคนผู้นั้นออกจากพระราชวังและเข้ามาอยู่ที่บ้านนี้ น่าเสียดายที่ได้แต่จินตนาการเท่านั้น เมื่อเฟิงเฟินไดต้องการที่จะย้าย เขาคิดถึงสถานที่แห่งนี้ทันทีที่พักนี้มีขนาดไม่ใหญ่มากนักเนื่องจากเป็นที่พักอาศัยสองส่วนแม้กระนั้นมันก็ค่อนข้างคล้ายกับคฤหาสน์องค์หญิงของเฟิงหยูเองข้างในมีตกแต่งสไตล์เจียงหนาน และมีสะพานเล็ก ๆ เหนือน ้าที่ไหลแม้ในฤดูหนาวยังมีสัญญาณของชีวิตอยู่บ้างเฟิงเฟินไดตกหลุมรักสถานที่แห่งนี้ทันทีและถามน้องชายของนางว่า “เสี่ยวเปา เจ้าชอบที่นี่หรือไม่ ? ”เด็กน้อยพยักหน้า“เสี่ยวเปาชอบที่นี่ขอรับ”เฟิงเฟินไดมีความสุข
