็กน้อยมำรดำของเขำเป็นคนประเภทที่โกรธง่ำยมำก เขำจะต้องปลอบใจนำงมำกกว่ำนี้ฝั่งของเฟิงหยูเองได้ยินเกี่ยวกับเรื่องของพระสนมซวนเทียนหมิงน ำมันมำบอกนำง เพื่อให้กำรพิจำรณำต่อองค์ชำยหก ต ำหนักหยูไม่สำมำรถนิ่งเงียบได้ นำงถำมหวงซวน “บอกมำว่ำของขวัญอะไรดี ? ”หวงซวนไม่ชอบพระสนมหลี่มำกนักนำงมองด้วยควำมขุ่นเคืองนำงกล่ำวว่ำ “เท่ำที่ข้ำเห็น ก็ไม่ควรให้ของขวัญใด ๆ คุณหนูจะไม่รู้ได้อย่ำงไรว่ำพระสนมหลี่ก ำลังท ำสิ่งนี้เพื่ออะไร ถ้ำนำงมีควำมคิดเช่นนี้ มันคงจะดีที่สุดถ้ำเรำอยู่ห่ำงจำกนำง ข้ำไม่เข้ำใจจริงๆ สมำชิกทั้งหมดในต ำหนักในของฮ่องเต้ก ำลังทุกข์ทรมำนจำกควำมหลงผิดหรือไม่ ? ท่ำนผู้หญิงหยวนหลงผิดคิดว่ำบุตรชำยของนำงสำมำรถเป็นฮ่องเต้ได้ นี่ยังเป็นเหตุผลที่สมควรเล็กน้อย พระองค์เป็นบุตรชำยของฮ่องเต้และพวกเขำก็เท่ำเทียมกัน แต่พระสนมหลี่ คุณหนูและองค์ชำยเก้ำได้แต่งงำนกันแล้ว นำงก ำลังคิดอะไรอยู่ ? มีมำรดำที่ท ำสิ่งนี้หรือไม่ ? ถ้ำองค์ชำยเก้ำได้ยินเรื่องนี้ ใครจะรู้ว่ำเกิดเรื่องแบบไหนคนที่น่ำสงสำรก็คือองค์ชำยหกที่จะติดร่ำงแหไปด้วย”
เฟิงหยูเองรู้สึกว่ำสิ่งที่หวงซวนพูดนั้นถูกต้องนำงเดำควำมตั้งใจของพระสนมหลี่ได้เกือบจะในทันทีและนำงก็รู้สึกไม่พอใจ นำงคิดแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำจะเขียนจดหมำยถึงองค์ชำยหก ไม่ว่ำในกรณีใด เรำสำมำรถให้พระองค์สื่อสำรกับพระสนมหลี่ได้ แต่อย่ำงไรเรำก็ยังต้องให้ของขวัญ แม้ว่ำมันจะไม่ได้เป็นส ำหร
