ำจำกอนุแต่ก็ยังจ ำได้ว่ำมีคนเช่นนี้อยู่ ด้วยควำมคิดเช่นนี้ นำงจึงระลึกถึงผู้คนในคฤหำสน์หลิว มีบิดำ มำรดำของนำง และท่ำนผู้หญิงหยวนซึ่งเป็นพี่สำวของนำง ซึ่งท ำให้นำงสงบสติอำรมณ์ได้ยำก“ท่ำนป้ำ”กงซำนกล่ำวทักทำยแล้ว “นอกจำกเครื่องประดับศีรษะ และผ้ำทอเมฆำเคลื่อนคล้อยเพื่อเป็นของขวัญแสดงควำมยินดีกับท่ำนป้ำแล้ว ข้ำก็ตัดสินใจที่จะน ำเงินมำด้วยเช่นกัน” ขณะที่นำงกล่ำวนำงมีบ่ำวรับใช้เปิดหีบ ข้ำงในเป็นเงิน พวกมันไม่ใหญ่มำก มีทั้งห้ำเหรียญเงินไปจนถึงสิบเหรียญเงิน ในเวลำเดียวกันอำฮวนและอำหรูเปิดกระเป๋ำที่พวกนำงถืออยู่ ข้ำงในนั้นมีเงินที่แตกเป็นเงินย่อย กงซำนกล่ำวว่ำ “เงินนี้ไม่คุ้มค่ำมำกนัก ข้ำน ำมันมำให้ท่ำนป้ำเพื่อแจกรำงวัล มันไม่ใช่เรื่องง่ำยที่จะแลกเปลี่ยนสิ่งของเพื่อแลกกับเงินในพระรำชวัง ดังนั้นข้ำจึงแลกเงินไว้ ในหีบจ ำนวนที่น้อยที่สุดคือ 5เหรียญเงิน และที่มำกที่สุดคือ 10 เหรียญเงิน เหรียญที่แตกย่อย มี 1เหรียญเงินและ 2 เหรียญเงิน ข้ำไม่หวังว่ำพวกมันจะถูกน ำมำใช้ในสถำนกำรณ์ที่ยิ่งใหญ่ แต่ท่ำนป้ำสำมำรถใช้พวกมันเป็นประจ ำได้เจ้ำค่ะ”พวกนำงได้รับสิ่งที่ต้องกำรไปจริงๆ พระสนมหลี่และจูเอ่อมองดูเงินขนำดเล็กและถอนหำยใจอย่ำงโล่งอก ในปัจจุบันนำงก ำนัลอยู่
นอกเรือนและต้อนรับคน พระสนมหลี่มองจูเอ่อและมองไปข้ำงหน้ำนำงแสดงควำมเคำรพต่อกงซำนก่อนที่จะหยิบเงินที่แตกเป็นเหรียญย่อย พร้อมกับเงินบำงเหรียญที่มีมูลค่ำ
