ะเด็นไม่มากนัก มันจะเป็นการดีกว่าถ้าเสด็จแม่คิดว่าจะเปลี่ยนสิ่งเลวร้ายนี้ไปเป็นสิ่งที่ดี”
“อย่าเรียกข้าว่าเสด็จแม่! ” ท่านผู้หญิงหยวนกล่าวอย่างโกรธเคือง “ข้าไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าท่านผู้หญิงผู้ต ่าต้อย และไม่มีสิทธิ์ที่จะให้บุตรชายของตัวเองเรียกข้าว่าเสด็จแม่ ! สำหรับป้าของเจ้านางมีความสุขมาก ๆ เลยตอนนี้ องค์ชายหกสามารถกลับมาเรียกนางว่าเสด็จแม่ แค่คิดเกี่ยวกับมันทำให้ข้าโกรธ ! ” นางถามเซียนเทียนโมด้วยความสับสน “ทำไมพูดอย่างนี้ล่ะ ? เป็นที่ชัดเจนว่าเงินที่ใช้เป็นของเจ้า แม้ว่าฮ่องเต้จะต้องให้รางวัลแก่ใครบางคน มันก็ควรจะเป็นข้า ทำไมมันถึงไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ในด้านของข้า แต่ด้านของนางค่อนข้างดีใจที่ได้กลับไปเป็นพระสนม และนางได้รับตำหนักจางหนิง ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าตำหนักจางหนิงคืออะไร นั่นคือตำหนักที่ใกล้กับตำหนักกลาง คิดกลับไป ฝ่าบาทต้องการมอบมันให้กับพระชายาหยุน”“มันคืออะไร? ” ซวนเทียนโมไม่ได้อารมณ์ไม่ดี เขาเพิ่งช่วยประคองท่านผู้หญิงหยวนและให้นางนั่งลง ก่อนที่จะกล่าว “ไม่ว่าเสด็จแม่จะเป็นท่านผู้หญิงหรือพระสนม ท่านก็เป็นเสด็จแม่ของข้า ตอนนี้ไม่มีบุคคลภายนอก ข้าเรียกท่านว่าเสด็จแม่เป็นสิ่งที่ควรทำ ไม่ช้าก็เร็วจะมีวันหนึ่งที่ข้าจะเรียกท่านว่าเสด็จแม่”ท่านผู้หญิงหยวนถูกกระตุ้นแต่อารมณ์เศร้าโศกของนางกลับมาอย่างรวดเร็ว “วันนั้นจะมาจริงหรือ ดูสถานการณ์ปัจจุบันองค์ฮ่องเต้จะทำให้ชัดเจนว่าเ
