มากขันทีจางหยวน”“ท่านพูดเรื่องอะไรพระราชโองการของฮ่องเต้ได้รับการส่งมอบแล้ว ข้าขอตัวกลับก่อน ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับ” หลังจากกล่าวจบเขาแสดงความยินดีและได้รับเงินจำนวนเล็กน้อยจากจูเอ่อก่อนออกเดินทางพร้อมกลุ่มขันทีหลังการจากไปของจางหยวนทหารของฮ่องเต้ที่ประจำการอยู่ด้านนอกทางเข้าของตำหนักจิงซีก็เริ่มถอนตัวเช่นกัน พระสนมหลี่ไม่ได้เป็นท่านผู้หญิงอีกต่อไปแล้ว และกำลังจะย้ายตำหนักอีกครั้งอย่างรวดเร็ว การกักขังถูกยกเลิกตามธรรมชาติเช่นกัน ดังนั้นจึงไม่ต้องการอีกต่อไป จู่เอ่อดูกองทหารออกไปและถอนหายใจด้วยความโล่งอก นางช่วยประคองพระสนมหลี่และกล่าวอย่างมีความสุข “พระสนม ! ในที่สุดข้าก็สามารถเรียกท่านว่าพระสนม เราอิสระแล้ว ! นับจากนี้เป็นต้นไปเราจะเป็นอิสระแล้วเจ้าค่ะ ! ”พระสนมหลี่ก็มีความสุขเช่นกันอย่างไรก็ตามมันไม่ได้มีไว้สำหรับอะไรที่เหมือนกับอิสรภาพ แต่เป็นเพราะสิ่งที่จูเอ่อกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ “ถูกต้อง ! ข้าต้องคิดอีกสักเล็กน้อยเพื่อเห็นแก่เฟิงเอ๋อ ถ้าข้ายังคงเป็นท่านผู้หญิง เฟิงเอ๋อจะไม่สามารถเงยหัวขึ้นมาได้ ตอนนี้ข้า
กลับสู่ตำแหน่งพระสนม เฟิงเอ๋อสามารถเรียกข้าว่าเป็นเสด็จแม่อย่างเปิดเผยและจะไม่มีใครดูถูกเขาเลย ข้าที่มีสถานะนี้กำลังคิดเรื่องนี้อยู่ดี องค์หญิงจี่อันจะมองเฟิงเอ๋อมากขึ้นใช่หรือไม่ ? ”จูเอ่อรู้สึกหมดหนทาง“ทำไมท่านถึงลงเอยในเรื่องนี้ ? ข้าไม่ได้บอกท่านหรือว่าเรื่องแบบนี้ต้องไม่
