งข้า แม่ทัพต้องไม่เข้าใจผิด ข้าไม่ได้คิดถึงเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย ข้าแค่คิดว่าสิ่งของที่มีค่าของคฤหาสน์หลู่มีอะไรบ้าง หากแม่ทัพไม่ชอบพวกมัน เพียงแค่ส่งคนนำไปขายในภายหลัง พวกมันทำเงินได้พอสมควร” ดังที่หลู่ซ่งกล่าว เขาดูงานอีกครั้งและรู้สึกปวดใจเล็กน้อยแม่ทัพปิงหนานจะได้เห็นความจริงใจของเขาและยิ่งทำให้เขาสับสนมากขึ้น”เจตนาของท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายคืออะไร ? มันจะดีกว่าถ้าจะพูดโดยตรง ! มันไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมระหว่างเรา ความจำเป็นในการคาดเดาเกมควรจะอยู่ในราชสำนัก อย่ายุ่งกับสิ่งเหล่านี้ในที่ส่วนตัว มันเหนื่อย”หลู่ซ่งพยักหน้าก่อนที่จะกล่าวว่า”ท่านแม่ทัพไม่ต้องคิดมากขอรับ ข้ามาวันนี้เพื่อขอบคุณแม่ทัพน้อย แม่ทัพน้อยช่วยชีวิตข้าไว้”หลังจากกล่าวอย่างนี้เขาเห็นว่าแม่ทัพปิงหนานยังคงดูสับสนอยู่ดังนั้นเขาจึงอธิบายว่าเหรินซีเต๋าช่วยชีวิตเขาไว้ได้อย่างไร จนกระทั่งแม่ทัพปิงหนานดูเหมือนจะเข้าใจ ตอนนั้นเองที่เขาผ่อนคลายเล็กน้อย “ถ้าไม่ได้แม่ทัพน้อยที่ช่วยพาข้าไปที่ร้านห้องโถงสมุนไพรแม้ว่าข้าจะไม่ตาย ข้าก็จะเป็นลมบนถนน มันน่าอับอายมาก ! ”
แม่ทัพปิงหนานพยักหน้า“ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน เป็นไปได้ว่าเด็กน้อยนั้นไม่รู้สึกว่ามันสำคัญอย่างยิ่ง ท่านเสนาบดีหลู่อย่าได้ยึดถือเป็นเรื่องจริงจังเกินไป””ไม่ไม่ ไม่” หลู่ซ่งโบกมือของเขาซ ้าหลายครั้ง “เมื่อได้รับพระคุณที่ช่วยชีวิตเช่นนี้แล้ว จะต้องได้รับการตอบแทนอย
