่งที่นางควรจะรู้ อีกฝ่ายจะบอกกับนางโดยที่นางไม่ต้องถาม สำหรับสิ่งที่นางไม่จำเป็นต้องรู้ ถ้านางถาม นางอาจจะสูญเสียหัว มีหลายสิ่งที่การรู้น้อยนั้นดีกว่า นั่นคือสิ่งที่ทำให้ปลอดภัยก่อนที่จะมีหลักการในขณะที่ทั้งสองเดินไปตามทางพวกนางก็เงยหน้าขึ้นมอง และท่านผู้หญิงหยวนหยุดในเส้นทางของนาง จากนั้นกล่าวด้วยน ้าเสียงเหยียดหยาม “โอ้ เจอศัตรูบนทางแคบ”แน่นอนว่าศัตรูต่างใช้เส้นทางแคบๆ เฟิงหยูเองเข้ามาในพระราชวังในวันนี้เพื่อเยี่ยมพราชายาหยุน นางเพิ่งออกจากตำหนักศศิเหมันต์และลงเอยด้วยการเข้าสู่เส้นทางเดียวกับท่านผู้หญิงหยวนแม้แต่หวงซวนก็พึมพำอย่างเงียบ ๆ “คุณหนูเจอคนที่น่ารำคาญที่สุด”เฟิงหยูเองพยักหน้า“เมื่อเราวิ่งเข้าไปหานาง เราจำเป็นต้องพูดอะไรสักหน่อย” หลังจากกล่าวอย่างนี้นางก็เพิ่มความเร็วและกล่าวกับหวงซวน “เร็ว ๆ นี้เราจะใช้ความคิดริเริ่มเพื่อพบกับนาง อย่าปล่อยให้นางหนีไป”
หวงซวนไร้ประโยชน์“คุณหนู, ทำไมคุณหนูถึงรู้สึกตื่นเต้นเจ้าคะ ? ”“มันไม่ได้ตื่นเต้นนั่นคือข้าเห็นจิตวิญญาณในการต่อสู้บนใบหน้าของท่านผู้หญิงหยวน อย่าทำให้นางผิดหวังเลย” หลังจากกล่าวจบแล้ว นางก็ไปถึงคนที่เป็นปัญหาแล้ว นางยิ้มทักทายนาง“คารวะท่านผู้หญิงหยวน” แม้ว่านางจะกล่าวว่า ‘คารวะ’ แต่นางพยักหน้า แต่ไม่ได้คารวะจริง ๆท่านผู้หญิงหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วตอบว่า“นึกว่าใคร พระชายาหยูหรอกหรือ ? พูดไป ข้าเป็นถึงท่านผู้หญิงหยวนของพระ
