อย่างไม่ตั้งใจ “ถ้าอย่างนั้นให้หยูซู่กลับมา นี่ก็เป็นจริงเช่นกัน เราต้องไม่ทำอะไรเพื่อทำร้ายร่างกายที่สำคัญของฮองเฮา” หลังจากกล่าวแบบนี้ นางเห็นฮองเฮาหยิบถ้วยขึ้นมาอีกครั้ง นางสูดหายใจเข้าและสังเกตเห็นว่ามันไม่ได้มีกลิ่นเหมือนยา นางจึงกล่าวว่า “มีคนบอกว่าพระองค์กำลังดื่มยา แต่ทำไมมันถึงมีกลิ่นหวาน ? เมื่อไหร่ที่หมอหลวงเรียนรู้ที่จะทำยาที่มีรสหวาน ? ”ฮองเฮาไม่ชอบฟังคำพูดของนางแต่เมื่อนางพูดออกมาแล้วฮองเฮาไม่สามารถเพิกเฉยได้ ดังนั้นนางจึงกล่าวได้ว่า “พราชายาหยูมอบให้ มันไม่ได้มาจากหมอหลวง”“โอ้”ท่านผู้หญิงหยวนพยักหน้า “ไม่น่าแปลกใจ” เมื่อมองฮองเฮาอีกครั้ง นางไตร่ตรองสักครู่แล้วกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าผิวพรรณของพระองค์จะค่อนข้างดี เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ พระองค์จะต้องไม่สนใจใช่หรือไม่ ดูเหมือนว่าพระองค์อ้วนขึ้น การบอกว่าการปล่อยตัวเองไปตามกระแสนั้นสามารถอธิบายได้กับคนอย่างพระองค์”ฮองเฮาไม่สามารถเข้าใจได้“ดวงตาคู่ใดมองเห็นว่าข้าอ้วนขึ้น ?” เห็นได้ชัดว่านางผอมลงในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลังจากคิดไปเล็กน้อยก็เห็นได้ชัดว่าท่านผู้หญิงหยวนมาเพื่อสร้างปัญหา ดังนั้นนางจึงไม่สามารถโต้แย้งในเรื่องนี้ได้ นางถามโดยตรงว่า “เจ้ามาที่ตำหนักจิงซี เจ้าต้องการพูดอะไรกันแน่ ? ”
จากนั้นนางเห็นท่านผู้หญิงหยวนวางมือบนหน้าอกแล้วถอนหายใจ“ฮองเฮาไม่ต้องกังวลเพคะ แต่สนมนี้รู้สึกลำบากมากขึ้นเรื่อยๆ และเลวร้ายลงทุ
