นกับลูกพี่ลูกน้องผู้นี้เมื่อแขกหญิงถูกส่งออกไปซวนเทียนโมเชิญกงซานไปทานอาหารเย็นด้วยกัน ในระหว่างมื้ออาหารเขากล่าวว่า “การนำเจ้ามาเมืองหลวงคือความคิดของเสด็จแม่ แต่ข้าได้ให้ความสนใจกับสถานการณ์ในเป็งโจว ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นผู้หญิงที่มีการศึกษาและมีเหตุผล เมื่อเจ้ามาถึงเมืองหลวงแล้ว ข้าเชื่อว่าเจ้าควรเข้าใจว่าต้องทำเช่นไร”กงซานรีบใส่วางตะเกียบและพยักหน้าอย่างรวดเร็ว“ลูกพี่ลูกน้องโมไม่ต้องกังวล ท่านป้าใหญ่เล่าเรื่องนี้ให้ข้าฟังแล้ว ข้าไม่มีความสามารถอื่นใด แต่การจับใจผู้คนเป็นสิ่งที่ข้าทำบ่อยครั้งพลเมืองทุกคนเหมือนกัน ไม่ว่าพวกเขาจะมาจากเป็งโจว หรือเมืองหลวง ตราบใดที่เราสามารถทำสิ่งต่าง ๆ ที่จะทำให้พวกเขาได้รับผลประโยชน์อย่างแท้จริง และผลประโยชน์ที่จับต้องได้ พวกเขาจะยอมรับความมีน ้าใจ แม้ว่าจะมีข้อผิดพลาดในอดีตทั้งหมด มันก็จะกลายเป็นเรื่องที่ดี จิตใจของทุกคนทำจากเลือดเนื้อ ข้าไม่เชื่อว่าพวกเขาจะไม่ถูกชักจูง”ซวนเทียนโม่พยักหน้า“มันดีถ้าเจ้ามีความคิดของเจ้าเอง หากเจ้าต้องการเงินเพียงแค่นำมันออกจากคลัง ข้าได้บอกกับทางคลังแล้ว พวกเขาจะร่วมมือกับเจ้าอย่างเต็มที่”
“เจ้าค่ะ”กงซานปฏิบัติตามซวนเทียนโม เมื่อนางเงยหน้าขึ้นนางดูเหมือนมีอะไรจะพูดซวนเทียนโมขมวดคิ้ว“ถ้าเจ้ามีอะไรจะพูดก็พูดออกมา ตอนนี้เรากำลังยืนอยู่บนฝั่งเดียวกัน ข้าไม่ชอบเก็บสิ่งที่เป็นความลับ ข้ามีความชัดเจนในสิ่งที่เกิดขึ้นกับบ่าวร
