ำกที่ล้มเหลวในรำชส ำนัก” ในขณะที่ซวนเทียนหมิงกล่ำว เขำดึงชำยำของเขำเข้ำมำกอด และกล่ำวต่อ “ในกำรส่งของก ำนัลไปยังต ำหนักหยูทันทีหลังจำกเข้ำมำในเมืองหลวง ชำยำรัก เป็นไปได้มำกว่ำศัตรูจะเริ่มลงมือกับเจ้ำ ! ””ดี! ” เฟิงหยูเองยักไหล่ “ก็ดี ข้ำไม่ต้องท ำอะไรมำก และสำมำรถรับมือกับนำงได้ซักพัก ข้ำต้องกำรที่จะเห็นว่ำวิธีกำรแบบใดที่บุตรสำวรุ่นเยำว์ของตระกูลจู้สำมำรถท ำได้ และดูว่ำใครจะเก่งกว่ำกันระหว่ำงนำงกับเฟิงเฉินหยู””ฮะ? ” บำงคนสูญเสียมันไป “ชำยำรัก เจ้ำจะบอกได้อย่ำงไรว่ำเจ้ำไม่ต้องท ำอะไรมำกมำย ? เจ้ำค่อนข้ำงยุ่ง ! ” หลังจำกกล่ำวแบบนี้เขำผลักนำงลงบนเตียง ในขณะที่นำงตะลึง…ในวันรุ่งขึ้นรถม้ำออกจำกต ำหนักเซียงและไปที่ประตูรุยของพระรำชวังฮ่องเต้ บุตรสำวของอนุตระกูลจู้, กงซำนได้มำที่เมืองหลวงภำยใต้หน้ำกำกของกำรมำเยี่ยมครอบครัวและอำศัยอยู่ในต ำหนักเซียง กำรมำเยี่ยมพระรำชวังครั้งนี้เป็นเรื่องปกติที่จะได้เห็นป้ำทั้งสองของนำงคือท่ำนผู้หญิงหยวนและท่ำนผู้หญิงหลี่
กงซำนนั่งอยู่ในรถม้ำและนำงก็ไปกับบ่ำวรับใช้ 2 คนคืออำฮวนและอำหรู นำงก ำลังบอกทั้งสองด้วยน ้ำเสียงอ่อนโยน “สถำนที่นี้เป็นเมืองหลวง ไม่สำมำรถเทียบได้กับเป็งโจว เป็งโจวไม่อดทนต่อควำมหยำบคำยของเจ้ำ และเจ้ำจะต้องพิจำรณำถึงใบหน้ำขององค์ชำยเมื่อจะท ำอะไร ข้ำรู้ว่ำเจ้ำมีควำมภำคภูมิใจและมักจะไปพร้อมกับพี่ใหญ่แต่ครำวนี้เนื่องจำกพวกเจ้ำมำกับข้ำในเมือ