อ ำนวยควำมสะดวกด้วยแผ่นป้ำยประจ ำตัวขององค์ชำยแปด มันเป็นเรื่องธรรมดำที่นำงจะเข้ำไปในพระรำชวังด้ำนในได้ เป็นเพียงว่ำขันทีที่ยืนอยู่ด้ำนนอกประตูรุยในวันนี้ไม่ได้อยู่ฝ่ำยองค์ชำยแปด เมื่อได้ยินว่ำนำงเป็นลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยแปด สีหน้ำของเขำก็ค่อนข้ำงไร้ควำมปรำนีโดยกล่ำวด้วยน ้ำเสียงขุ่นเคืองต่อกงซำน “กำรไปเยี่ยมท่ำนผู้หญิงหยวนนั้นเป็นเรื่องดี แต่ท่ำนผู้หญิงหลี่ ไม่ว่ำเจ้ำจะสำมำรถไปเยี่ยมนำงได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับว่ำท่ำนผู้หญิงหยวนเต็มใจที่จะพบเจ้ำหรือไม่” หลังจำกกล่ำวอย่ำงนี้เขำจ้องมองกงซำนแล้วชั่งน ้ำหนักเงินในมือของเขำแล้วกล่ำวว่ำ “ไปกันเถิด เรำจะส่งเจ้ำไป เจ้ำต้องไม่เดินไปรอบ ๆพระรำชวัง เพื่อให้แน่ใจว่ำเจ้ำจะไม่ชนใครที่มีควำมส ำคัญ”“ขอบคุณมำกส ำหรับค ำแนะน ำข้ำต้องรบกวนท่ำนขันทีแล้ว”กงซำนติดตำมไปอย่ำงเชื่อฟัง เมื่อนำงก้มศีรษะลง นำงเดินไปอย่ำงเงียบ ๆ และให้ควำมสนใจอย่ำงใกล้ชิดกับมำรยำท ส ำหรับบ่ำวรับใช้
2 คนของนำง พวกนำงรู้สึกกระตือรือร้นตั้งแต่เข้ำมำในพระรำชวังสถำปัตยกรรมทุกอย่ำงในพระรำชวังเพียงพอที่จะท ำให้พวกนำงรู้สึกหวำดกลัว มันเป็นเช่นนั้นที่พวกนำงก้มหน้ำมองอิฐแต่ละแผ่นและกระเบื้องแต่ละแผ่น…
