จ้องมองรถม้ำด้วยควำมกลัว“ข้ำพักสำยตำไปเมื่อครู่พวกเจ้ำสองคนก็สร้ำงควำมวุ่นวำยแบบนี้ ใครท ำให้เจ้ำกล้ำท ำแบบนี้ ? เมืองหลวงคือสถำนที่แบบไหน ?ท ำไมพวกเจ้ำถึงได้ท ำตัวหยำบคำยเช่นนี้ ? ”ใบหน้ำของบ่ำวรับใช้ก็หวั่นกลัวคุณหนูในชุดสีส้มและเสื้อคลุมบำง ๆ ออกมำจำกรถม้ำ นำงดูอำยุประมำณ 15 หรือ 16 ปี นำงมีใบหน้ำที่อ่อนเยำว์และค่อนข้ำงสูง แม้ว่ำนำงจะไม่ถือว่ำสวย แต่นำงก็ดูสง่ำงำมและมีท่ำทำงสบำย ๆนำงลงมำจำกรถม้ำและจ้องมองบ่ำวรับใช้2 คนรวมถึงคนขับรถม้ำ จำกนั้นนำงก็มองไปที่ชำวบ้ำนและขอทำนถือเหรียญทองแดงขึ้นไปข้ำงหน้ำ นำงเข้ำใจทันทีว่ำเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นนำงจึงเริ่มตะโกน“เจ้ำเล่นเกมนี้ที่เป็งโจว และพวกเจ้ำก็ถูกลงโทษ ท ำไมพวกเจ้ำถึงไม่จ ำบทเรียนที่ได้รับ ? ขอทำนก็เป็นคนเช่นกัน ไม่ว่ำพวกเขำจะยำกจนเพียงใด พวกเขำยังคงเป็นพลเมืองของรำชวงศ์ต้ำชุน เจ้ำเป็น
เพียงบ่ำวรับใช้ของคฤหำสน์ เจ้ำคิดว่ำสถำนะของตัวเองที่ดีกว่ำคนอื่นมำกแค่ไหน ? ท ำไมเจ้ำไม่ลงไปขอโทษพวกเขำอีก ? ! ”หลังจำกกล่ำวอย่ำงนี้นำงก็ลงมำจำกรถม้ำโดยไม่ต้องกำรควำมช่วยเหลือใดๆ จำกนั้นนำงก็มองไปรอบ ๆ และเดินไปข้ำงหน้ำไม่กี่ก้ำวนำงช่วยขอทำนคนหนึ่งขึ้นมำจำกพื้น โดยไม่สนใจว่ำคนเด็กขอทำนคนนี้สกปรกแค่ไหน นำงยื่นมือออกมำท ำให้เด็กขอทำนรู้สึกตกใจและล่ำถอย นำงปลอบขอทำนอย่ำงรวดเร็ว “อย่ำกลัวเลย ข้ำแค่ต้องกำรช่วยเจ้ำ บ่ำวรับใช้ของข้ำไม่เชื่อฟังและใช้วิธีกำรเช่
