้หันกลับมำและโค้งค ำนับต่อฝูงชน เมื่อเห็นกำรเคลื่อนไหวของนำง บ่ำวรับใช้ 2 คนและคนขับรถม้ำก็ไม่กล้ำแสดงควำมโกรธเคืองอีกต่อไป ขณะที่พวกเขำค ำนับ คุณหนูกล่ำวว่ำ “ทุกคน คุณหนูผู้นี้มำจำกเป็งโจว อย่ำงไรก็ตำมใครจะรู้ว่ำบ่ำวรับใช้ของข้ำจะไม่เชื่อฟังและสร้ำงควำมวุ่นวำย คุณหนูผู้นี้จะเป็นตัวแทนของพวกเขำขอโทษทุกคน มันเป็นควำมผิดของเรำและหวังว่ำจะไม่มีใครต ำหนิ”บุตรสำวผู้สูงศักดิ์ของตระกูลใหญ่ช่วยขอทำนและขอโทษพลเมืองเมื่อไหร่ที่ผู้คนในเมืองหลวงเคยเห็นสิ่งนี้ ? ผู้คนที่รู้สึกไม่พอใจจำกบ่ำวรับใช้ทั้งหมดรู้สึกว่ำควำมโกรธของพวกเขำหำยไปโดยสิ้นเชิงจำกค ำขอโทษของคุณหนูผู้นี้ ดังนั้นทุกคนกลับมำที่มำรยำท
กล่ำวว่ำ “ไม่เป็นไรมันก็ดี พวกเรำซึ่งเป็นครอบครัวที่ยำกจนกว่ำนั้นไม่จู้จี้ คุณหนูสุภำพเกินไป”“ใช่สิ่งนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง เรำคุ้นเคยกับมันแล้ว”มีคนถำมอีกว่ำ“ข้ำสงสัยว่ำคุณหนูเป็นญำติของใคร ? ”คุณหนูผู้สง่ำงำมนั้นยิ้มและตอบว่ำ “องค์ชำยแปด, ลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยเซียง ข้ำมำจำกเป็งโจวถึงเมืองหลวงเพื่อเยี่ยมญำติและท่ำนป้ำ”ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้ทุกคนสับสนโดยสิ้นเชิงลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยแปด ?ในทันทีนี้ควำมดีทั้งหมดที่สร้ำงขึ้นได้สูญหำยไปบ้ำงก็กลอกตำแล้วก็ออกไป นอกจำกนี้ยังมีบำงคนที่ไม่สำมำรถทนได้ “ไม่น่ำแปลกใจที่พวกเขำหยิ่ง ปรำกฎว่ำนำงเป็นลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยแปดแน่นอนนำงเป็นคนที่เหมือนกับองค์ชำยแปด ! ”ค
