ของพราชายาหยูตอนนี้พราชายาหยูเป็นคนดูแล และการบริการที่ได้รับนั้นได้รับการปรับปรุงในทุกด้าน นั่นเป็นสาเหตุที่ช่างเย็บ พนักงานได้ทุ่มเทอย่างมากให้กับงานของพวกเขา พวกเขาไม่ต้องการออกจากงานเฟิงหยูเองเห็นร้านนี้และจำบางสิ่งได้ขณะที่นางกล่าวกับวังซวน“ไปหาฉิงหยู และคนอื่น เฟิงจินหยวนตายไปแล้ว นางไม่ได้เป็นอนุของตระกูลเฟิงอีกต่อไป ในอนาคตนางจะไม่ถูกเรียกว่าแม่รองหรืออนุเรียกนางว่าท่านฮูหยินอัน”วังซวนพยักหน้า“ไม่ต้องเป็นห่วงเจ้าค่ะ ข้าจะไปบอกฉิงหยูในคืนนี้เจ้าค่ะ”หวงซวนกล่าวอย่างมีความสุข“ข้าได้ยินมาว่าคุณหนูสามได้ส่งงานปักใหม่จำนวนหนึ่งจากมณฑลจี่อัน ร้านค้าในเมืองหลวงกำลังแสดงการปัก พวกมันได้รับความนิยมอย่างสูงในบรรดาฮูหยินและตระกูลที่ร ่ารวย เมื่อพูดถึงร้านปักของฮูหยินอันก็ไม่เคยยุ่งเรื่องนี้มา
ก่อน เมื่อเรายังคงอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เฟิง บ่าวรับใช้คนนี้จะมาดู มันเป็นเพียงธุรกิจขนาดเล็ก ในช่วงเวลาหนึ่งเดือนจะมีรายได้หลายหมื่นเหรียญเงิน มันโทรมมาก ใครจะรู้ว่าเมื่อตระกูลเฟิงล้มลง ธุรกิจจะดีขึ้นมาจริง ๆ ดูเหมือนว่าตระกูลเฟิงจะไม่ดีจริง ๆ ตราบใดที่คน ๆ หนึ่งออกจากตระกูลเฟิง พวกเขาจะมีชีวิตที่ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน”นี่คือสิ่งที่เฟิงหยูเองเห็นด้วยอย่างสุดใจมันเป็นความคิดของครอบครัวที่มีความสุขที่ทำให้ทุกอย่างดีขึ้น ครอบครัวจะมีความสามัคคีและชีวิตของพวกเขาจะพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น แต่ถ้ามันเป็นเหมือนตร
