บรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกายของนาง ตะโกนออกมาดัง ๆ “พระสนมผู้นี้ยังไม่อยากตาย ! พระสนมคนนี้ต้องการการปลูกถ่ายไต และต้องการไตจากตระกูลหลิว ! ”“วิธีการรักษาเช่นนี้มีอยู่ในโลกนี้ได้อย่างไร! ” หลิวฮวยอารมณ์เสีย “พราชายาหยูอย่าพูดเหลวไหล ! ”“มันจะเหลวไหลได้อย่างไร? ” คนที่พูดคือองค์ชายเจ็ด ซวนเทียนฮั่ว เสียงของเขาไม่ดังและไม่ค่อย มันเป็นอย่างนั้น ไม่ได้ฟังดูเหมือนว่าเขากำลังพูดถึงสิ่งที่สำคัญ แทนที่จะฟังดูเหมือนว่าเขากำลังพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วไป เขากล่าวว่า “มีหมอหลวงอยู่มากมาย เพียงแค่มีหมอคนหนึ่งพูด โลกนี้มีวิธีการรักษาแบบนี้หรือไม่? ”
ด้วยการพูดขององค์ชายเจ็ดก็มีวัตถุประสงค์หัวหน้าหมอหลวงเป็นคนแรกที่กล่าวว่า “ฝ่าบาท วิธีการรักษาแบบนี้ ขุนนางผู้นี้เคยเห็นหมอของร้านห้องโถงสมุนไพรทำการผ่าตัดแบบนี้ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการปลูกถ่ายอวัยวะในหนังสือทางการแพทย์โบราณแม้ว่าจะมีคนจำนวนน้อยที่มีความสามารถในเรื่องนี้ แต่ไม่เคยมีมาก่อนในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าวิธีการรักษาดังกล่าวไม่มีอยู่จริงพะยะค่ะ”เมื่อหัวหน้าหมอหลวงกล่าวเช่นนี้หมออีกคนก็เห็นด้วย รวมถึงซุนชิที่พยักหน้าพร้อมกันเฟิงหยูเองสังเกตเห็นซุนชิในกลุ่มหมอหลวงดังนั้นนางจึงกล่าวขึ้นว่า “ข้าได้ยินมาว่าคนที่แนะนำพราชายาผู้นี้ให้กับพระสนมหลิวเมื่อคิดเกี่ยวกับมันแล้ว หมอหลวงก็ควรจะรู้เกี่ยวกับวิธีการนี้ด้วยใช่หรือ
