เจ้าจะพูดอะไร ข้าหวังว่าเจ้าจะฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว”“ท่านพี่ไม่ต้องกังวล”พระสนมหลิวปลอบใจเขาว่า “อาการป่วยของข้าไม่สามารถรักษาได้โดยทุกคนในพระราชวัง แต่ด้วยความสามารถอันน่าอัศจรรย์ของพราชายาหยู สุขภาพของข้าก็เริ่มดีขึ้นแล้ว นอกจากนี้พราชายาหยูยังกล่าวอีกว่าตราบใดที่ตระกูลหลิวให้ความร่วมมือ อาการเจ็บป่วยข้าจะหายขาดอย่างแน่นอน”หลังจากพูดแบบนี้นางยืนยันกับเฟิงหยูเอง “มันเป็นเรื่องจริงใช่หรือไม่? ”เฟิงหยูเองพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม“ใช่แล้ว เพื่อรักษาอาการป่วยของพระสนมและรักษาชีวิตของพระสนม แต่ต้องได้รับความร่วมมือของตระกูลหลิว ความร่วมมือนี้ต้องมีค่าใช้จ่าย ข้าไม่รู้ว่าสมาชิกของตระกูลหลิวเต็มใจจ่ายหรือไม่”“พราชายาหยูไม่ต้องกังวล! ” ก่อนที่หลิวฮวยจะกล่าวออกมาพระสนมหลิวก็กล่าวไปแล้วว่า “ตระกูลหลิวคือครอบครัวของพระสนมคนนี้ พวกเขาจะเห็นด้วยอย่างแน่นอน”“ดี”ฮ่องเต้พยักหน้า “จากคำวิงวอนของพระสนมหลิวที่รักสำหรับเราที่จะเชิญอาเองเข้ามาในพระราชวังเพื่อตรวจอาการป่วย
ของเจ้า มันชัดเจนแล้วว่าตระกูลหลิวให้ความสำคัญมากแค่ไหนในตัวเจ้า” หลังจากกล่าวแบบนี้เขาก็ถามหลิวฮวย “ขุนนางหลิว เจ้าจะพูดอะไรหรือไม่ ? ”หลิวฮวยจะพูดอะไรได้บ้าง? เขากัดฟันของเขาและพยักหน้า“ฝ่าบาทพูดถูกพะยะค่ะ ตราบใดที่พระสนมหลิวยังไม่หายจากอาการป่วย ตระกูลหลิวก็ยินดีที่จะจ่ายพะยะค่ะ”ฮ่องเต้พยักหน้าและกล่าวด้วยความพึงพอใจ“นี่คือสิ่งที่พี่ชา