ำงจะแก่ลงและตำย เรำท ำอย่ำงดีที่สุดเพื่อหำวิธีที่จะท ำให้พวกนำงในด้ำนต่ำง ๆ นั่นเป็นสำเหตุที่สมำชิกในครอบครัวของพวกเขำได้รับกำรเลื่อนต ำแหน่งให้เป็นขุนนำง เรำเข้ำใจดีว่ำกำรท ำสิ่งต่ำง ๆ เช่นนี้ไม่เหมำะสม แต่ไม่มีสิ่งใดที่สำมำรถท ำได้หลังจำกพบเปี้ยนเปี้ยน มันน่ำขยะแขยงเกินไป”ฮ่องเต้ชรำไม่ได้ถำมเฟิงหยูเองว่ำวิธีกำรนี้เป็นอย่ำงไรเขำแค่นั่งบนเก้ำอี้แล้วยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้ำของนำง ในช่วงเวลำหนึ่งมันเป็นเหมือนทุกปีที่ได้สัมผัส กำรมองเห็นนั้น ท ำให้เฟิงหยูเองรู้สึกโกรธเล็กน้อยจำงหยวนกังวลว่ำอำรมณ์ของเขำจะส่งผลกระทบต่อสุขภำพดังนั้นเขำจึงแนะน ำ “ฝ่ำบำทได้ท ำทุกสิ่งที่สำมำรถท ำได้แล้ว ต ำหนักในของฮ่องเต้องค์ใดที่ไม่มีสถำนกำรณ์เช่นนี้ ? ใครสำมำรถรับประกันได้ว่ำคนที่ฮ่องเต้รักจะอยู่ที่นี่ตลอดไป ? เป็นไปได้หรือไม่ที่พระสนมที่สูญเสียควำมโปรดปรำนจะไม่มีชีวิตอีกต่อไป ? ถ้ำถูกเลี้ยงดูมำจริง ๆ ฝ่ำบำทปฏิบัติต่อต ำหนักในของฮ่องเต้อย่ำงดี อย่ำงน้อย
ที่สุดครอบครัวของพวกเขำก็ได้รับต ำแหน่งที่ดี ถ้ำมันยังเหมือนเมื่อ20 ปีก่อน ปล่อยให้พวกเขำแข่งขันกันเพื่อให้ได้รับควำมโปรดปรำนใครจะรู้ว่ำพวกเขำจะต้องตำยกี่คน ? ” แต่ครอบครัวที่ได้รับต ำแหน่งขุนนำงที่ดี ไม่รู้ว่ำอะไรดีส ำหรับพวกเขำจำงหยวนนั้นกล่ำวสมเหตุสมผลและฮ่องเต้ก็เข้ำใจอย่ำงไรก็ตำมมีปมในใจของเขำไม่สำมำรถเอำชนะได้ ในท้ำยที่สุดเขำไม่ได้เป็นคนใจร้ำย หำกเข
