เห็นพระองค์เข้าไปในห้องพร้อมกับคุณหนู ข้าก็อยากจะวิ่งหนีไป วังซวน จริง ๆ แล้วเราจะส่งข้อความให้บ่าวรับใช้ในเรือนนี้ได้ ในอนาคตตราบใดที่พระองค์และคุณหนูกลับไปที่ห้อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตามเว้นแต่ว่าฮองเฮาหรือพราชายาหยุนมาเยี่ยมเป็นการส่วนตัว หยุดพวกเขาทั้งหมด เราจะต้องไม่ส่งรายงานในเวลานั้น นี่คือสิ่งที่คุกคามต่อชีวิต ข้ายังต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไป ! ”วังซวนเห็นด้วยอย่างมากและทั้งสองก็บรรลุข้อตกลงทันทีจากนั้นพวกเขาก็เริ่มการปราชุมกับบ่าวรับใช้ทั้งหมดของตำหนักนี้บทสรุปของการปราชุมครั้งนี้เป็นเพียงหวงซวนกล่าว ในอนาคตไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ต้องไม่รายงาน หากพวกเขาต้องการรายงานบางอย่าง พวกเขาอาจรอให้ประตูเปิดออกหรือพวกเขาอาจจะรอให้องค์ชายหรือพราชายาออกมา ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เมื่อทั้งสองปิดประตู
ห้องของพวกเขาเพื่อทำ “สิ่งสำคัญ” แม้ว่าท้องฟ้าจะถล่มลงมา พวกเขาจะต้องมีสองสามคนที่จะประคองมันไว้บ่าวรับใช้เชื่อว่าสิ่งนี้ถูกต้องเมื่อพูดถึงเรือนหน้าเพื่ออธิบายในคำพูดของบ่าวรับใช้ มันจะเป็น “องค์ชายคลั่ง ! ”ถูกต้องซวนเทียนหมิงจะกลายเป็นคนบ้าคลั่งแน่นอน สะบัดมือไปรอบ ๆ ในมือข้างหนึ่ง เขากำแส้พันรอบตัวจางหยวนแล้วดึงให้แน่นหากไม่ใช่เพราะเฟิงหยูเองพยายามอย่างยิ่งที่จะปลอบใจเขาจากด้านข้าง จางหยวนอาจถูกตีโดยแส้ ซวนเทียนหมิงจ้องมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกระหายเลือดและถามอย่างดุดัน “เจ้าพูดว่าอ
