่จะมีชีวิตอยู่ใช่หรือไม่ ? มันแปลกจริง ๆ ต้องกล่าวว่าองค์ชายเก้าของเขาโกรธที่ให้ชายาของเขาไปรักษาพระสนมที่ตำหนักในฮ่องเต้ แต่เขาไม่ควรโกรธนี้หรอกหรือ ? เขาทำอะไรไม่ถูก เขามองไปที่เฟิงหยูเองเพื่อขอความช่วยเหลือและกล่าวว่า “พราชายาได้โปรดพูดอะไรบางอย่างแทนบ่าวรับใช้ผู้นี้ด้วยพะยะค่ะ ! ฮ่องเต้รับสั่งให้ข้ามา ดังนั้นข้าไม่สามารถเลือกที่จะไม่มาได้พะยะค่ะ ! มีอะไรผิดปกติกับองค์ชายเก้า ? ทำไมพระองค์ถึงโกรธมากพะยะค่ะ ? ”เฟิงหยูเองถอนหายใจและกล่าวกับจางหยวน“ไม่ปิดบังจากเจ้าแต่ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เจ้าที่มาในวันนี้ บางทีตำหนักหยูอาจจะเปื้อนเลือดทันที” แต่ทำไมซวนเทียนหมิงจึงโกรธมาก นางไม่สามารถบอกจางหยวนได้ การพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ตั้งแต่เวลานี้ มันน่าละอายเกินไปดังนั้นนางจึงยื่นมือออกและจับข้อมือของซวนเทียนหมิงโดยกล่าวกับ
เขาว่า “ลืมมันไปเถิด จางหยวนเพียงทำตามคำสั่ง หากเจ้าโกรธ จะเป็นการดีกว่าที่เราจะเข้าไปในพระราชวังด้วยกันและถามเสด็จพ่อเกี่ยวกับเรื่องนี้”“ถูกต้องถูกต้อง ! องค์ชายเก้า หากมีความโกรธใด ๆ พระองค์ควรไประบายมันกับฮ่องเต้ ! ฮ่องเต้ไม่รับผิดชอบต่อการใช้งานขันที !” จางหยวนอยากจะร้องไห้ เจ้านายคนนี้เป็นคนแบบไหนที่สร้างปัญหาให้บ่าวรับใช้ของเขาโดยไม่มีเหตุผล ?เฟิงหยูเองก็พูดไม่ออกนี่มันประเภทใด เจ้านายใช้ประโยชน์จากเขา แต่เขาจะไม่ทำหน้าที่ของเขา ? แต่นางทำได้เพียงปลอบใจเขาอย่างนี้ “ป
