ปฏิกิริยาเริ่มต้นของเขาดูเหมือนจะไม่ได้เสแสร้ง แต่เพื่อยืนยันว่าเขาทำอย่างนั้น ทำไมเขาถึงเปลี่ยนใจเพียงแค่เห็นหลู่ปิงหลู่ซ่งคิดมานานและหนักใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ และโทษหลู่ปิงที่ใช้น ้าหอมกลิ่นฉุนเช่นนั้น เขารู้สึกว่าเหรินซีเต๋าน่าจะกลัวด้วยกลิ่นนั้นมากที่สุดเขาถอนหายใจซ ้าแล้วซ ้าอีกเป็นระยะเวลาหนึ่งในที่สุดเขาก็สามารถควบคุมมันได้ เขาไม่ได้ไอเป็นเลือดแล้ว แต่ร่างกายของเขาไม่มีแรงสนับสนุนเขา เขากลับไปที่ห้องของเขาเพื่อพักผ่อนโดยมีบ่าวรับใช้ช่วยประคอง อาการป่วยซับซ้อนของหลู่ปิงยังคงเป็นประเด็นที่น่าเป็นห่วงสำหรับเขา หากความเจ็บป่วยนั้นไม่หายขาดแม้ว่านางจะเป็นผู้หญิงที่งดงาม นางก็ยังคงเป็นคนไร้ค่า !ร้านห้องโถงสมุนไพรได้รับตั๋วแลกเงินที่ส่งมาจากคฤหาสน์หลู่อย่างรวดเร็วเมื่อเหยาอันดูแลเรื่องนี้อยู่ เขากล่าวเงียบ ๆ กับเฟิงหยูเอง “ทำไมคุณชายเหรินถึงมากับหลู่ซ่ง ? ที่จริงแล้วการรักษาผู้คนจากตระกูลหลู่ทำให้ข้ารำคาญ อาเองไม่ควรรักษาเขา ควรปล่อยให้เขาตายจากอาการป่วย”เฟิงหยูเองกล่าวอย่างไร้จุดหมาย“แต่สถานที่แห่งนี้คือร้านห้องโถงสมุนไพร การช่วยชีวิตผู้คนจากอาการป่วยเป็นเรื่องพื้นฐานลูกพี่ลูกน้องคนที่สี่ควรสงบความโกรธของเจ้า ที่แย่ที่สุดเพียงแค่เรียก
เงินเพิ่มเติมจากพวกเขาในอนาคต” หลังจากกล่าวอย่างนี้ นางไม่ได้อยู่นาน นางขึ้นรถม้าของนางกับวังซวนและหวงซวน อย่างไรก็ตามระหว่างทาง นางก็เริ่มคิด ในภาย
