ี่เขาเคยปิดปากของเขาเต็มไปด้วยเลือดหลู่ซ่งรู้สึกว่าหัวใจของเขา“เต้นแรง” มันเป็นความจริงที่ร่างกายของเขาป่วย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาไอเป็นเลือด ในอดีตเขารู้สึกเจ็บหน้าอกแน่น หายใจถี่และเวียนหัว ใครจะรู้ว่าเขาจะเริ่มไอเป็นเลือดบนถนนในวันนี้ ในทันทีความรู้สึกเวียนหัวมาอีกครั้ง ร่างกายของเขาเซไปมาสองสามก้าว เขากำลังจะล้ม แต่มีคนมาช่วยประคองเขาเอาไว้ชายหนุ่มคนหนึ่งถามเขาว่า “ท่านเสนาบดี ท่านไม่สบายหรือขอรับ ?”
เมื่อได้ยินว่าเขาถูกเรียกเสนาบดีฝ่ายซ้ายหลู่ซ่งรู้สึกมีความสุขเล็กน้อย เขารู้สึกว่าอย่างน้อยก็มีคนที่จำเขาได้ และเขาจะไม่เป็นลมบนถนนโดยไม่มีใครสนใจ เขารวบรวมเรี่ยวแรงเพื่อหันมามอง อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเห็นใบหน้าของคนผู้นั้นอย่างชัดเจน เขาก็ประหลาดใจ“อา” ในเวลาเดียวกันเขากล่าวว่า “นี่ใช่บุตรชายคนโตของตระกูลเหรินหรือไม่ ? ”คนที่มาเป็นบุตรชายของฮูหยินใหญ่ของแม่ทัพปิงหน่านพี่ชายของเหรินซีเฟิง เหรินซีเต๋า แม้กระนั้นเขาเป็นรองผู้บัญชาการกองทัพ 50,000 นายในกองทัพตะวันออกเฉียงใต้ของราชวงศ์ต้าชุนสำหรับกองทัพตะวันออกเฉียงใต้ ตำแหน่งแม่ทัพถูกปล่อยว่างเป็นเวลาหลายปี อาจกล่าวได้ว่าฐานะของซีเต๋าในฐานะรองแม่ทัพทำให้เขามีอำนาจเหมือนกับแม่ทัพที่แท้จริงหลู่ซ่งเรียกเขาว่า“บุตรชายคนโตของตระกูลเหริน” ดูเหมือนผิดเล็กน้อยเปลี่ยนมันอย่างรวดเร็ว “แม่ทัพน้อยเหริน ข้าไม่ค่อยสบายขอบคุณท่านแม่ทัพมากที่ช่วยพยุ
