ะองค์สนใจเฟิงหยูเองหรือ ? ”องค์ชายห้าได้เข้าใจนิสัยของเฟิงเฟินไดเป็นอย่างดีเมื่อเห็นท่าทางไม่มีความสุขของนาง เขารู้ว่าสิ่งต่าง ๆ นั้นยากที่จะรับมือ ตอนแรกเขาวางแผนที่จะไม่โต้เถียงกับนาง เขาจะยอมทนเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง แต่เมื่อเขาได้ยินนางตะโกนสิ่งนี้ เขาไม่สามารถทนได้และตอบโต้ “อย่าพูดเหลวไหล ! เจ้ารู้หรือไม่ว่าผลลัพธ์แบบใดที่จะเกิดขึ้นหากข่าวลือนี้ออกไป” เขาไม่รู้จักใครเลย แต่น้องเก้านั้น เขาจะไม่รู้จักได้อย่างไร เป็นเรื่องปกติที่ไม่ว่าจะทำสิ่งใดก็ไม่มีใครสนใจเฟิงหยูเอง ไม่ว่านางจะเป็นพี่น้องหรืออะไรก็ตาม นางจะโดนแส้ นางจะโดนโบยจนกว่าแม้แต่แม่ของนางก็จะจำนางไม่ได้แต่เฟิงเฟินไดจะไม่ฟังคำแนะนำของเขานางไม่หยุดเพียงเท่านั้นแต่นางยังดุร้ายยิ่งกว่าเดิมอีกด้วย “ข้าพูดอะไรไป นอกจากนี้ข้ามีสิ่งไร้สาระที่จะพูดหรือ ? หากเจ้าไม่มีความรู้สึกใด ๆ สำหรับผู้หญิงคนนั้น เจ้าจะมอบหนังสือทางการแพทย์โบราณให้เป็นของขวัญได้อย่างไร องค์ชายคนอื่น ๆ ก็ส่งของขวัญแสดงความยินดีตามปกติเป็นเพียงพระองค์เท่านั้นที่ส่งของขวัญให้กับเฟิงหยูเองโดยเฉพาะ ถ้าสิ่งนี้ไม่มีแรงจูงใจซ่อนเร้น มันคืออะไร ? แล้วพระองค์ให้ภาพวาด
โบราณหรืออะไรแบบนั้น ? ข้าได้ยินมาว่าองค์ชายใหญ่มอบเครื่องประดับที่ธรรมดามากและแจกันโบราณ ทำไมพระองค์ถึงแตกต่างจากคนอื่นเพียงคนเดียว ? ”ไม่มีสิ่งใดที่ซวนเทียนหยานทำได้“ข้าจะเป็นคนใจกว้างได้อย่างไร เ