บหน้าของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อยวังซวนไม่ได้คิดมากและยังพูดพึมพำกับตัวเองต่อไปว่า“การแต่งงานในพระราชวัง เราไม่สามารถเรียกท่านว่าคุณหนูต่อหน้าคนนอกได้อีกต่อไป หลายปีที่ผ่านมาเราคุ้นเคยกับมัน และมีหลายครั้งที่ข้ากังวลอย่างแท้จริงว่าข้าจะไม่สามารถเปลี่ยนได้ ย้อนกลับไปตอนที่
เราอยู่ในคฤหาสน์เฟิง เราเห็นคนหลากหลายประเภทและข้าคิดว่าการไม่มีบิดามารดาตั้งแต่อายุยังน้อยนั้นไม่ใช่เรื่องเลวร้าย ถ้าข้ามีพวกเขาและพวกเขาเป็นเหมือนตระกูลเฟิง นั่นจะเป็นปัญหาอย่างยิ่งโชคดีที่องค์ชายรักคุณหนูจริง ๆ และคุณหนูจะสนุกกับชีวิตที่ดีนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าค่ะ”หวงซวนช่วยนางสวมชุดจนเรียบร้อยจากนั้นกกล่าวอย่างมีความสุข “แต่แน่นอน ! คุณหนูต้องทำงานหนักและมอบองค์ชายน้อยให้ตำหนัก ! อีกสักครู่ข้าจะไปบอกห้องครัวให้เตรียมน ้าแกง เมื่อกลับมาในคืนนี้คุณหนูจะได้นำน ้าแกงไปให้องค์ชายเจ้าค่ะ ! ”
