ดปกคลุมร่างกายของนางและนางได้แต่กัดฟันและทนขณะที่ตำหนิ “สามี*” ของนาง ตำหนิอย่างรุนแรง “วันนี้เป็นวันที่ข้าต้องกลับบ้านและเจ้าไม่รักษาคำพูดของเจ้า เจ้าไม่ให้ข้าพักผ่อนและเจ้ากล้าที่จะทำอันตรายกับข้าในวันที่ข้ากลับบ้าน ซวนเทียนหมิง ข้าจะเก็บหนี้เหล่านี้ไว้ในใจ ไม่ช้าก็เร็วเจ้าต้องจ่ายคืน ! ”นางพูดอย่างร้ายกาจและมุมริมฝีปากของซวนเทียนหมิงกระตุกเมื่อได้ยิน ผู้หญิงคนนี้ต้องแก้เผ็ดเขาแน่นอน นางจะต้องแก้เผ็ดเล็กน้อย นางจะให้เขาจ่ายคืนอย่างไร
เฟิงหยูเองรู้สึกว่านางไม่มีทางสื่อสารกับหมาป่าตัวนี้ได้ดังนั้นนางจึงไม่สนใจเขา นางเปิดประตูให้วังซวนและหวงซวนเข้าไปข้างในหลังจากบ่าวรับใช้ทั้งสองคนเข้ามาพวกนางมองนางอย่างมีความสุขด้วยรอยยิ้มซึ่งทำให้เฟิงหยูเองละเลยพวกนางอย่างโกรธเคือง วังซวนเห็นว่าเสื้อผ้าที่นางใส่ไม่เหมาะที่จะออกไปข้างนอกดังนั้นนางจึงไปที่ตู้เสื้อผ้าและเตรียมเสื้อผ้าชุดอื่นออกมา และบอกนางว่า “นี่เป็นชุดใหม่ที่ตัดหลังจากการแต่งงานระหว่างท่านกับองค์ชายเจ้าค่ะ พราชายาเปลี่ยนชุดก่อนเจ้าค่ะ! วันนี้เป็นวันที่ท่านกลับบ้าน ไม่ว่าอะไรก็ตามท่านควรสวมชุดที่เหมาะสมกว่าสำหรับตำแหน่งของท่าน เสื้อผ้าตอนนี้ของท่านตัดก่อนที่ท่านจะแต่งงาน ไม่เป็นไรที่จะสวมใส่มันในขณะที่อยู่บ้าน แต่เมื่อออกไปข้างนอกจะต้องใส่ใจมากขึ้นเจ้าค่ะ”วังซวนถูกย ้าเตือนในที่สุดเฟิงหยูเองก็ตอบโต้ในที่สุด แต่แน่นอน! เสื้อผ้าที่อยู
