เฟิงเฟินไดออกจากตำหนักจิงซีและทหารองครักษ์ขององค์ชายห้ายังคงรออยู่ข้างนอกเพื่อพานางออกจากตำหนัก เมื่อเห็นนางออกมาพร้อมกับบ่าวรับใช้ของนาง เขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและรีบไปหานาง “ในที่สุดคุณหนูสี่ก็ออกมา ข้ารอคุณหนูสี่อยู่ที่นี่ขอรับ”เฟิงเฟินไดกรอกตาและกล่าวด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง“ย้อนกลับไปคฤหาสน์ หลังจากพี่รองของข้าและองค์ชายเก้าหมั้นหมายกัน แต่ผู้คนในตำหนักหยูยินดีต้อนรับนางอย่างมากและเรียกนางว่าพราชายา ทำไมเมื่อเป็นตำหนักหลี่ เจ้าถึงเรียกข้าว่าคุณหนูสี่? ”ผู้ดูแลได้ยินคำพูดเหล่านี้และขมวดคิ้วเขารู้สึกไม่มีความสุขภายใน แต่เขาไม่สามารถแสดงออกได้ เขาจึงได้แต่ตอบอย่างสุภาพ“มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณหนูสี่คิดขอรับ คุณหนูสี่และองค์ชายห้ายังไม่ได้แต่งงาน หากเรียกพราชายาตอนนี้ ข้ากลัวว่ามันจะทำลายชื่อเสียงของคุณหนูสี่ เมื่อพูดถึงองค์หญิงจี่อันและองค์ชายเก้า เมื่อองค์หญิงจี่อันถูกเรียกว่าเป็นพราชายาก่อนที่จะแต่งงาน ไม่ใช่ไม่มีคนนอกวิจารณ์เลย องค์ชายห้าหวังว่าคุณหนูสี่จะไม่ต้องทนทุกข์แบบนี้ ดังนั้นพระองค์ไม่ได้สั่งให้เปลี่ยนวิธีที่เราเรียกขานคุณหนูสี่นอกจากนี้ยังเพื่อประโยชน์ของคุณหนูสี่ขอรับ”
ผู้ดูแลตอบได้ดีมากเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฟิงเฟินไดจำได้ว่ามันไม่ได้จำกัดอยู่แค่กับคนนอก แม้แต่ตัวนางเองก็เยาะเย้ยเฟิงหยูเองในเรื่องนี้ดังนั้นนางจึงไม่โต้เถียงต่อไป นางกล่าวกับทหารองครักษ์ “เจ้าร
