กเป็นเจ้ำของอย่ำงแท้จริงเจ้ำค่ะ”เฟิงหยูเองพยักหน้ำยอมรับควำมเป็นจริงนี้แต่นำงก็กล่ำวกับบ่ำวรับใช้ทั้งสอง “แม้ว่ำเรำจะย้ำยเข้ำไปอยู่ในต ำหนักหยู คฤหำสน์ขององค์หญิงก็ไม่สำมำรถปล่อยให้ว่ำงเปล่ำได้ ปล่อยให้มีคนจ ำนวนมำกเท่ำที่จ ำเป็น ผู้คนไม่สำมำรถถูกไล่ออกเพียงเพรำะเรำไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกต่อไป หำกมีคนจ ำนวนมำกเกินไปในคฤหำสน์ เพียงส่งบำงส่วนไปยังที่อยู่อำศัยในเขตชำนเมือง นอกจำกนี้ถำมว่ำมีใครที่ต้องกำรเรียนรู้กำรแพทย์หรือไม่ ข้ำจะไปพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้กับท่ำนปู่หมอบำงคนที่ส ำเร็จกำรศึกษำจะเปิดส ำนักศึกษำขนำดเล็กเพื่อสอนผู้คนมำกขึ้น มันจะท ำให้สิ่งต่ำง ๆ ง่ำยขึ้นในอนำคต นอกจำกนี้เรำจะอำศัยอยู่ในทั้งสองแห่ง เรำไม่สำมำรถละเลยคฤหำสน์ขององค์หญิงได้”วังซวนและหวงซวนปฏิบัติตำมอย่ำงรวดเร็วขณะเดียวกันก็ถือเสื้อผ้ำที่เฟิงหยูเองถอดไป พวกนำงน ำเสื้อผ้ำใหม่มำวำงไว้ด้ำนข้ำง
จำกนั้นทั้งสองก็ออกไป เฟิงหยูเองไม่ชอบให้คนดูแลนำงในขณะที่นำงอำบน ้ำ และพวกนำงคุ้นเคยกับเรื่องนี้มำนำนแล้วซวนเทียนหมิงเพิ่งกลับมำที่ต ำหนักหยูในตอนเย็นและเขำรู้สึกสบำยใจมำกกับผู้คนที่ก ำลังตรวจสอบเขำอย่ำงสนุกสนำน ไม่กี่ปีที่ผ่ำนมำครั้งนี้เขำมีควำมสุขมำก ตอนนี้ต ำหนักมีเจ้ำนำยหญิงบรรยำกำศแตกต่ำงกันจริง ๆ ! เขำเห็นขันทีจำงถือถำดที่มีแปรงสีฟันและยำสีฟันที่เฟิงหยูเองมอบให้เขำ นอกจำกนี้ยังมีสบู่หอม เขำรู้ว่ำสิ่งเหล่ำนี้ได้กลำยเป็นเรื่อ