างกำลังคิดเรื่องไร้สาระนางก็รู้สึกได้ว่าม่านตรงหน้านางยกขึ้น ดูเหมือนกับว่ามีบางคนยืนอยู่ข้างหน้านางมองนางด้วยรอยยิ้มที่สดใส แม้ว่าม่านเจ้าสายจะบดบังสายตาของนาง แต่นางก็ยังรู้สึกถึงรอยยิ้มได้ มันสดใสและตรงไปตรงมาใบหน้าของหญิงสาวเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความอายขณะที่นางก้มศีรษะลงเล็กน้อยจากนั้นนางก็ได้ยินเสียงเบา ๆ หัวเราะแล้วกล่าวเบา ๆ ว่า “เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เจ้าอายหรือ ? ”เสียงนั้นเป็นของซวนเทียนหมิงอย่างไรก็ตามเสียงที่ไม่รู้จักพูดจากด้านข้าง “ฝ่าบาท ตามกฎควรจะยิงลูกธนูก่อน”เช่นเดียวกับคำพูดเหล่านี้คนผู้นั้นถูกดุโดยซวนเทียนหมิง “ลูกธนูอะไร ? พราชายาขององค์ชายผู้นี้จะเดินเคียงข้างองค์ชาย ไม่จำเป็นต้องแสดงพลังใด ๆ ” หลังจากกล่าวอย่างนี้เขาก็มาถึงเกี้ยว“อาเอง ส่งมือให้ข้า”
คำว่า”เดินเคียงข้าง” แสดงทัศนคติขององค์ชายเก้า สิ่งนี้ยังทำให้สถานะของเฟิงหยูเองชัดเจน คนที่ได้ยินก็อิจฉา เพื่อให้สามารถเดินเคียงข้างสามีของนางได้ นั่นเป็นความปรารถนาที่เด็กผู้หญิงหลายคนหวังไว้ แต่ไม่สามารถหาได้ !เฟิงหยูเองยื่นมือเล็กๆ ของนางออกไป และมันก็ถูกจับด้วยมืออันใหญ่ นางยืนขึ้นและออกจากเกี้ยว สวมชุดแต่งงานที่ทำจากผ้าทอดิ้นเงินดิ้นทองธรรมดา ผู้คนนิ่งงันทันที ! นี่คือภาพที่สวยงามที่สุดในโลก ราวกับว่าทุกสิ่งที่ดีที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องราวถูกรวบรวมไว้ในที่แห่งนี้ ไม่สามารถพบข้อตำหนิได้เพียงอย่างเดียว และสิ่งนี้ทำให้
