ิงเซียงหรูหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาจากนั้นเฟิงหยูเองก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นเมื่อได้ยิน นางมักจะรู้สึกว่าหลายปีผ่านไปช้าเกินไป แต่ใครจะรู้ว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วฉินซื่อและเหมียวซื่อไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนแต่นั่งในรถม้าคันเดียวกันกับเฟิงเซียงหรูเพื่อเดินทางไปภาคใต้ พวกเขาคุยกันอย่างเฉยเมย หัวข้อสำหรับการสนทนาทั้งหมดของพวกเขาคือประสบการณ์ของเฟิงหยูเองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เฟิงเซียงหรูได้พูดเรื่องของหมั้นขึ้นมาโดยเฉพาะ ทำให้ทั้งสองถอนหายใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในอดีตพวกนางรู้สึกว่าสมาชิกตระกูลเหยามีความรู้สึกจริงใจ แต่ใครจะรู้ว่าบุตรชายของราชวงศ์สามารถมีความตั้งใจจริงเมื่อคิดเพิ่มเติมอีกนิดฉินซื่อกล่าวเพิ่มเติมว่า “หลังจากทั้งหมดเหมือนพ่อลูกคู่นี้มีความรู้สึกเหมือนกัน ความรู้สึกที่ฮ่องเต้มีต่อพระชายาหยุนเป็นสิ่งที่เราทุกคนรู้ บุตรชายของฝ่าบาทก็ไม่ต่างกัน”การพูดถึงบุตรชายของราชวงศ์จักรพรรดิเฟิงหยูเองนึกถึงคนอื่นและอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อเฟิงเซียงหรู “ข้าเห็นว่าองค์ชายสี่มากับเจ้า อย่าบอกข้าว่าพระองค์ติดตามพี่เจ็ดจากเมืองหลวงมาที่นี่”
เฟิงเซียงหรูขมวดคิ้วของนางมันเป็นฉินซื่อที่หัวเราะและกล่าวว่า “พระองค์จะมาจากเมืองหลวงได้อย่างไร ? องค์ชายสี่ได้ออกเดินทางจากมณฑลจี่อันด้วยกันกับเรา พระองค์มาที่มณฑลจี่อันเพื่อไล่ตามอาจารย์ของพระองค์ และนั่นก็เป็นเด็กผู้หญิงที่โง่เขลาของเราซึ่งยังไม่เข้าใจความตั้งใ