งสองอย่างมีความสุข“อย่าคิดมาก ซวนเทียนหมิงและข้าไม่ได้ถูกแยกออกจากกันอย่างง่ายดาย การแต่งงานไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าพิธีการ ตอนนี้เมืองจือปิงไม่สามารถถูกทิ้งได้ พระองค์มีเวลาว่างให้มาที่นี่ได้อย่างไร ! เมื่อการสู้รบในภาคใต้สิ้นสุดลง กองทัพที่มีชัยชนะสามารถกลับไปขึ้นราชสำนักได้ ในเวลานั้นข้ายังต้องกลัวอีกหรือว่าพระองค์จะไม่จัดงานแต่งงานที่เหมาะสมกับข้า”เมื่อได้ยินนางพูดแบบนี้บ่าวรับใช้ทั้งสองรู้ว่าการให้คำแนะนำกับนางต่อไปจะไร้ประโยชน์ แต่พวกนางก็ยังกังวลและกล่าวว่า “จะเป็นการดีที่สุดถ้าคุณหนูพูดกับองค์ชายเก้า การแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ดี นี่เป็นโอกาสที่สำคัญเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองยังรู้ว่านี่เป็นโอกาสที่สำคัญดังนั้นนางจึงไม่ได้บอกว่าในฐานะเด็กผู้หญิง นางรู้สึกอายที่จะถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ นางแค่รู้สึกว่าแท้จริงทั้งสองมีความเข้าใจในเรื่องโดยปริยาย สถานการณ์ปัจจุบันเป็นเช่นนี้และทุกคนได้เห็นมัน ไม่จำเป็นต้องให้คำแนะนำพิเศษสำหรับเรื่องนี้ ยิ่งกว่านั้นนางรู้สึกอย่างจริงจังว่ามันเร็วเกินไปสำหรับผู้หญิงที่จะแต่งงานตอนอายุ 15 แม้ว่านางจะเป็นผู้ใหญ่ทางจิตใจแล้วแต่ร่างกายของนางก็ไม่ใช่ร่างกายเดิมของนางและมันก็ยังไม่เติบโตเต็มที่ การแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อยไม่ใช่เรื่องดี นั่นเป็นสาเหตุที่นางกับซวนเทียนหมิงปล่อยตัวตามสบายโดยไม่พูดถึงงานแต่งงานอีกห้าวันซึ่งเป็นวันครบรอบวันเกิดของนางอายุของนางจะถึงวัยปั
