พเพื่อความสงบสุขในโลก ! บอกมาว่าข้าเข้ากองทัพภาคใต้นี้หรือไม่”คำพูดเหล่านี้ทำให้กองทัพตกใจธนูโฮยี่แม้ว่าพวกเขาไม่เคยเห็นมัน พวกเขาเคยได้ยินอย่างแน่นอน นอกจากนี้พวกเขายังได้ยินมาว่าฮ่องเต้ได้มอบธนูโฮยี่ให้กับองค์หญิงจี่อันแล้ว ก่อนหน้านี้เมื่อรองแม่ทัพตงกล่าวว่าองค์หญิงจี่อันไม่ควรได้รับอนุญาตให้เข้าค่ายทหาร มีบางคนที่รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องแต่พวกเขาไม่สามารถหาสาเหตุได้ ตอนนี้พวกเขาจำได้แล้ว องค์หญิงจี่อันเป็นผู้ถือครองธนูโฮยี่ มันถูกต้องแล้วหรือสำหรับการที่รองแม่ทัพตงต้องหยุดนางจากการเข้าค่ายทหาร ?ด้วยความตกใจที่เห็นธนูโฮยี่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีกเลย เฟิงหยูเองเห็นว่าการตกใจครั้งนี้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ดำเนินการตามหัวข้อต่อไป มีบางสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องให้ความสำคัญซ ้า ๆ หลังจากที่มันถึงจุดหนึ่งแล้ว สำหรับคนเหล่านี้ ถ้าพวกเขาไม่สามารถเข้าใจเหตุผล และถ้าพวกเขายังไม่สามารถเข้าใจได้ว่าพวกเขาควรจะอยู่ที่ไหน หลังจากที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเก็บค่ายกองทัพภาคใต้นี้ไว้ มันเป็นเพียงการสิ้นเปลืองพื้นที่ในกองทัพนางถือธนูโฮยี่ไว้ในมือแล้วกล่าวว่า“ในความเป็นจริงองค์ชายเก้าและข้าต่างก็วิตกกังวลมากเกี่ยวกับเสบียงจากเมืองหลวงที่ถูก
ขโมยไป แม้ว่าเราจะได้ตรวจสอบความจริงของเรื่องนี้แล้ว และแม้ว่าเราได้ปิดร้านค้าสิ่งทอในหลานโจวแล้ว แต่เสบียงเหล่านั้นก็กลายเป็นขี้เถ้
