ค์ชายเก้าจะยอมรับคนอย่างเรานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย หากเราทำเช่นนี้ต่อไป เราจะตัดตัวเองออก หากมีวันหนึ่งที่เราทำร้ายตัวเองมันจะไม่สามารถตำหนิคนอื่นได้”มีคนนำกล่าวสิ่งนี้และคนอื่นๆ ก็แสดงความคิดเห็นที่คล้าย ๆกัน พวกเขาทุกคนรู้ว่าพวกเขาทำผิดและหวังว่าองค์หญิงจี่อันจะให้โอกาสพวกเขาอีกครั้ง นับจากวันนี้เป็นต้นไปพวกเขาจะแน่วแน่กับท่าทีของพวกเขาอย่างแน่นอน พวกเขาจะไม่ถูกครอบงำอย่างง่ายดายอีกต่อไปโดยทำตามคำพูดของคนอื่น แม้กระทั่งคนอื่นที่พูดว่า “ทุกวันนี้แม่ทัพซีเฟิงอยู่ที่นี่มาตลอด และมีสหายบางคนที่มาจากเมืองหลวงพร้อมกับองค์ชายเก้าซึ่งได้ช่วยมา แม้ว่าเราจะไม่เคยพูดอะไรเลย เราทุกคนก็เข้าใจ เรากองทัพภาคใต้ 300,000 นายไม่สามารถเปรียบเทียบกับสหายที่นำโดยองค์ชายเก้า พวกเขาแน่วแน่และเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น ในทางตรงกันข้าม เราใช้เวลาของเราโดยไม่ได้ทำอะไรทีเป็นประโยชน์ แต่…” คนผู้นั้นมองมาที่เฟิงหยูเองเขารวบรวมความกล้าหาญและกล่าวต่อไปว่า “แต่ภาคใต้ไม่ต้องทำอะไรมากมาย ! องค์ชายเก้าไม่ได้นำพวกเราไปสู่การต่อสู้ ใช้เวลาของเราที่นี่อยู่เฉย ๆ โดยไม่มีอะไรทำ เราก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกันขอรับ”
ผู้คนพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาพูดในฐานะนักสู้ เห็นได้ชัดว่าจุดแข็งของพวกเขาคือการต่อสู้ อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถเดินเท้าในสนามรบได้ มันมีความรู้สึกว่าถูกทิ้งโดยแม่ทัพแน่นอนเฟิงหยูเองเข้าใจความรู้สึกเช่นนี้ก่อนหน
