ะนางก็ยังคงถือโทรโข่งที่ทำให้เสียงของนางแพร่กระจาย เสียงของนางถูกส่งไปไกลมากและทหารนับไม่ถ้วนได้ยิน ในไม่ช้าพวกเขาก็นึกถึงแผนการอันน่าหวาดกลัวขององค์ชายแปด และไม่เพียงแต่พวกเขาเกือบจะหันหลังให้คนร้ายแต่พวกเขาเกือบจะทิ้งชีวิตของตัวเอง คนที่มีครอบครัวในมณฑลลั่ว
ถูกเขย่าด้วยความกลัว หากองค์ชายแปดยังคงเป็นผู้นำในด้านนี้บางทีมณฑลลั่วอาจจะชุ่มไปด้วยเลือดเสียงตะโกนค่อยๆ หายไป และผู้คนไม่กล้าตะโกนอีกต่อไป เมื่อผู้คนที่เริ่มตะโกนเห็นว่าไม่มีใครตะโกนตาม ดังนั้นพวกเขาจึงหยุดแม้กระนั้นธงยังคงยกตัวอักษร “โม” ตัวใหญ่เปล่งประกายค่อนข้างสดใสเฟิงหยูเองจ้องที่ธงและนางรู้สึกไม่สบายใจดังนั้นนางจึงเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนางและดึงปืนพกออกมา นางยิงโดยไม่ได้บอกใครล่วงหน้า ! ก่อนที่ผู้คนจะได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาได้ยินเสียง“ปัง” และเสาธงก็หัก !ผู้คนสูดหายใจเข้าอย่างฉับพลันและบางคนรู้ว่านี่เป็นอาวุธลับซึ่งกองทัพขององค์ชายเก้าซึ่งใช้พลังเดียวกับสายฟ้าสวรรค์ ในเวลาเดียวกันพวกเขาตกใจที่องค์หญิงจี่อันยิงได้แม่นยำมาก จากระยะไกลนางสามารถโจมตีเป้าหมายขนาดเล็กเช่นนั้นได้ นี่เป็นความแม่นยำราวกับจับวาง“ธงของซวนเทียนโมนั้นยังถูกยกขึ้นมาซีเฟิง เจ้าทำงานพลาดไปเล็กน้อย” นางตำหนิซีเฟิงอย่างเย็นชา “สำหรับความผิดพลาดเช่นนี้เจ้าควรถูกลงโทษ”ซีเฟิงกล่าวด้วยความเคารพ“ข้ายอมรับการลงโทษ แต่ก่อนที่จะยอมรับการลงโทษ โปรดอนุญา
