ำให้เกิดความตกใจทหารไม่ได้โต้เถียงกันต่อไปขณะที่หัวของพวกเขาก้มต ่าพวกเขากลับไปที่ค่ายอย่างหมดขวัญและกำลังใจ เสบียงที่ว่างเปล่าอยู่ที่นั่นเพื่อให้พวกเขาเห็น พวกเขาจะไม่มีข้าวหรือข้าวสาลีสำหรับวันไม่จำเป็นต้องทำอาหาร แต่ใครจะรู้ว่ากองกำลัง 300,000 นายต้องตกใจแบบไหนเมื่อทหารไม่มีอาหารกินก็เห็นได้ชัดว่าจะมีปัญหาเมื่อพวกเขาสังเกตเห็นว่าพวกเขาไม่ได้ถูกเรียกเมื่อถึงเวลาที่จะต้องกิน และเมื่อพวกเขาตระหนักว่าทหารที่รับผิดชอบในการปรุงอาหารไม่ได้ตื่นแต่เช้า พวกเขาเกิดปฏิกริยาและรีบไปที่คลังเสบียงเพื่อตรวจสอบ คลังเสบียงที่ว่างเปล่าทำให้ทหารทั้งหมดขุ่นเคืองใจ
ใครบางคนเป็นผู้นำและไปหาซีเฟิงเขาชี้ไปที่คลังเสบียงและถามว่า “เจ้าตั้งใจทำอะไร ? เนื่องจากองค์ชายเก้าเข้ายึดกองทัพ เราควรเป็นกลุ่มเดียวกัน ! ทำไมฝ่ายเราถึงไม่มีอาหารกิน เจ้าต้องการให้เราอดตายหรือ ? ”ซีเฟิงได้คุยกับเฟิงหยูเองล่วงหน้าแล้วและเขาเข้าใจสถานการณ์เมื่อเผชิญกับคำถามเหล่านี้ เขาแค่ยักไหล่และกล่าวว่า “กลุ่มที่ส่งเสบียงจากเมืองหลวงยังมาไม่ถึง ไม่มีอะไรที่ข้าทำได้ ! แต่องค์ชายเก้าได้ส่งคนไปตรวจสอบแล้ว ทำไมเสบียงถึงยังมาไม่ถึงจะต้องมีคำอธิบายจากเมืองหลวง”“คำอธิบาย”บางคนกล่าวเสียงดัง “ทำไมเราต้องรอคำอธิบายจากเมืองหลวง ? เราต้องการฟังคำอธิบายจากองค์ชายเก้า !พระองค์มีความสามารถในการบังคับบัญชากองทัพ แต่ไม่สามารถจัดหาเสบียงได้ เมื่อใดก็ตาม
