ูกส่งกลับไปยังเฟิงหยูเองเพื่อรับการโจมตีเฟิงหยูเองก็โกรธเช่นกัน“แทนที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เจ้าเข้าโจมตีดินแดนของราชวงศ์ต้าชุนหรือ ดีมาก ! เพียงแค่ลืมตาขึ้นและดูว่าราชวงศ์ต้าชุนจะครอบครองกูซูได้อย่างไร และความทะเยอทะยานของเจ้าจะพังทลายลงอย่างแท้จริง ! ”
ทั้งหกคนถูกทำร้ายร่างกายในท้ายที่สุดพวกเขาไม่สามารถทนต่อการโจมตีแบบนี้ได้ และพวกเขาก็รับสารภาพตามข้อกล่าวหาทั้งหมดของเฟิงหยูเองพลเมืองของเมืองจือปิงโกรธและฆ่าทั้งหกคนทันทีเฟิงหยูเองไม่ได้หยุดพวกเขา คนเราต้องรับกรรมที่ตัวเองก่อไว้ พวกเขาถูกตัดสินว่าลักพาตัวเด็กผู้หญิงและส่งพวกนางไปยังกระโจมสีแดงจนตาย !ทั้งหกคนถูกฆ่าตายในที่เกิดเหตุโดยพลเมืองกูซูด้วยการเตะและชกต่อยทหารลาดตระเวนของราชวงศ์ต้าชุนบางคนมาเพื่อเก็บศพก่อนที่เฟิงหยูเองจะกล่าวกับคู่รักที่มาขอร้องนางว่า “ไปกันเถิด ! พาข้าไปพบบุตรสาวของเจ้า เจ้าก็รู้ว่าผู้หญิงคนอื่นที่ป่วยอยู่ที่ไหน ข้าจะไปพบพวกนางด้วย ! ”นี่เป็นครั้งแรกที่องค์หญิงจี่อันได้ทำการรักษาผู้ป่วยในเมืองจือปิงแม้กระนั้นมันก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจ พลเมืองกลุ่มใหญ่เดิมตามนางไปไม่ว่านางจะไปที่ใดผู้คนจะติดตาม และสิ่งนี้จะดำเนินต่อไปจนกระทั่งกลางคืน ผู้หญิงทุกคนที่ได้รับการรักษา พลเมืองจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกและเริ่มชื่นชมความสามารถทางการแพทย์ของเฟิงหยูเองอย่างเต็มที่ พวกเขายังแสดงด้วยว่าพวกเขาสามารถยอมรับการกำกับดูแลของร
