ก็ยังไม่สามารถหยุดตัวเองจากการจ้องมองใบหน้าในขณะที่คิดอย่างรอบคอบ ในบางครั้งเขาอาจใช้มือของเขาสัมผัสใบหน้าของนางเพื่อลองหาเบาะแสเสี่ยวหยากล่าวด้วยความเศร้าใจอย่างมาก“ข้ามาพร้อมกับแม่ทัพมาหลายวันแล้วและข้าก็ไม่ได้ออกจากเตียงของแม่ทัพด้วยซ ้าทำไมแม่ทัพยังสงสัยข้าเจ้าคะ ? ”บีซู่ส่ายหน้าของเขา“ไม่ต้องสงสัยเลย แต่ข้าไม่อยากจะเชื่อว่าเจ้าและองค์หญิงจี่อันไม่ใช่พี่น้องกัน และเจ้าไม่ได้เกี่ยวข้องกันด้วยอย่างไรก็ตามการที่เจ้าเกิดมาหน้าตาคล้ายกันจนแทบจะเป็นคนเดียวกัน มันแปลกมากจริง ๆ ”“สิ่งที่พูดกันเป็นเรื่องจริง!”เสี่ยวหยายิ้มและโน้มตัวเข้าหาบีซู่มากขึ้น พยายามอย่างเต็มที่ที่จะเพิกเฉยต่อความเจ็บปวดที่เกิดจากการเคลื่อนไหวนี้ นางเงยหน้าขึ้นมาในมุมที่คล้ายกับที่เฟิงหยูเอง“ใบหน้าของบ่าวรับใช้นี้เป็นสิ่งที่ทำให้องค์หญิงจี่อันตกใจเมื่อนางเห็นครั้งแรก” นับตั้งแต่นางถูกนำตัวไปที่เมืองหยูปิง นางก็ถูกขังอยู่บนเตียงของบีซู่ตลอดเวลา แม้แต่ตอนที่บีซู่มีเรื่องปราชุมทางทหาร ก็จะมีบ่าวรับใช้สองคนมาดูแลนาง มันบอกว่าจะดูแลนาง แต่มันก็เป็นการเฝ้าระวัง เพื่อให้แน่ใจว่านางจะไม่หนี บ่าวรับใช้จะอาบน ้าให้นางและพวกนางจะใช้ยาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บจากการทำให้เขาพึงพอใจแต่ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น
“เจ้าบอกว่าเจ้าได้ทำงานกับองค์ชายแปดของราชวงศ์ต้าชุนซวนเทียนโมด้วยหรือ ? ” บีซู่นำซวนเทียนโมขึ้นมา และความเกลียดชังในสายตาข
