เหมือนกับวิธีที่เจ้าขโมยเมืองกูซูของเรา พวกเจ้าไม่ต่างจากโจร ? ”หวงซวนหัวเราะด้วยความโกรธ “เนื่องจากคนของเจ้ามองว่าราชวงศ์ต้าชุนเป็นโจร แม้ว่าเราจะไม่ปล้นร้านของเจ้า เราก็ยังคงเสื่อมเสียชื่อเสียงของเราในฐานะโจร ถ้าคิดแบบนี้จะดีกว่าถ้าเราปล้นเจ้า ! ”วังซวนก็โกรธมากเห็นด้วยกับสิ่งนี้ และกล่าวว่า “กองทัพของกูซูไม่สามารถยึดเมืองของตัวเองได้เป็นผลมาจากความสามารถ เจ้า
ในฐานะพลเมืองควรใช้ชีวิตของเจ้า เรื่องไร้สาระนี้มาจากไหน กองทัพของเรายังไม่สังหารพลเมืองเลย นี่ถือได้ว่าเป็นไว้ชีวิตของเจ้า เจ้าไม่รู้สำนึกอีกหรือ”เมื่อเห็นว่าทั้งสองโกรธมาก และพวกนางทั้งคู่ถือดาบพลเมืองของกูซูรู้ว่าบ่าวรับใช้สองคนนั้นอาจจะเป็นเด็กผู้หญิง แต่พวกนางรู้ศิลปะการต่อสู้ด้วยเช่นกัน ถ้ามันพูดถึงการต่อสู้ พวกเขาไม่สามารถชนะแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังจำคุณหนูที่อยู่เคียงข้างพวกนาง มันเป็นองค์หญิงจี่อัน นางสามารถก้าวขาเข้าไปในสนามรบและโยนสายฟ้าสวรรค์ หากคนเหล่านี้ถูกรุกรานจริง ๆ ไม่ต้องพูดถึงการดำเนินธุรกิจดังนั้นผู้คนของกูซูก็กลับมาหวาดกลัวอีกครั้ง แม้กระนั้นมันก็ทำในลักษณะที่จำยอม ขณะที่พวกเขายอมรับทัศนคติของ “ไม่สนใจ” พวกเขา เจ้าของร้านและพนักงานที่ซ่อนตัวอยู่ด้านข้างพร้อมกับสีหน้าที่บอกว่า “ขโมยเท่าที่เจ้าต้องการ” สิ่งนี้ทำให้หวงซวนและวังซวนอยู่ในตำแหน่งที่น่าอึดอัดใจบ่าวรับใช้มองเฟิงหยูเองเพื่อถามว่า “เราขโมย
