นไพร”เช่นนี้นางทำงานทั้งเช้า หลังจากผ่านไปประมาณเที่ยง น ้าหอมร้อยสมุนไพรประกาศเปิดตัว มันไม่วุ่นวายและไม่มีแม้แต่คนเดียวที่เข้ามาดู มันเพิ่งเปิดโดยไม่มีการประโคมข่าว เมื่อผู้คนผ่านไปมา พวกเขาไม่เข้าใจด้วยซ ้าว่าร้านนี้ทำอะไรแต่เร็วมากมีคนคิดออกเพราะพวกเขาได้กลิ่นหอมจาง ๆ เมื่อผ่านประตูทางเข้าร้าน มันโชยออกมาด้านนอกทางเข้า มันไม่ใช่กลิ่นที่ฉุน แต่เป็นกลิ่นหอมที่น่าหลงใหลมาก ความประทับใจที่ทิ้งไว้กับคนที่ได้กลิ่นนั้นลึกซึ้งมาก มันเป็นแบบที่พวกเขาจะโหยหามันจนกว่าพวกเขาจะกลับถึงบ้านในวันแรกไม่มีคนเข้าร้าน แต่มีคนไม่กี่คนที่ยืนอยู่ข้างนอกเพื่อดมกลิ่น สิ่งนี้เป็นไปตามความคาดหวังของเฟิงหยูเอง วันรุ่งขึ้นนางเขียนรายการสินค้าและติดมันไว้ที่ผนังด้านนอก มันไม่แตกต่างจากร้านข้าง ๆแต่เจ้านายของร้านนั้นไม่ได้กลัวอะไรเลยแม้แต่น้อย ในท้ายที่สุดนั่นคือร้านเปิดโดยคนจากราชวงศ์ต้าชุน พลเมือนของ
เมืองจือปิงบรรลุข้อตกลงแล้ว ไม่เพียงแต่พวกเขาจะไม่ขายสิ่งของให้กับพลเมืองของราชวงศ์ต้าชุน แต่พลเมือนก็จะไม่ซื้อของที่ขายโดยพลเมืองจากราชวงศ์ต้าชุนเช่นกัน เจ้านายคนนั้นก็เอาเก้าอี้ออกมานั่งหน้าทางเข้าเพื่อหัวเราะเยาะร้านน ้าหอมร้อยสมุนไพร เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเข้าร้านในช่วงเช้า เขามีความสุขมากจนเกือบจะเรียกร้องให้มีการเฉลิมฉลองอย่างไรก็ตามสิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่ความจริงไม่มีใครเข้าไปในร้านน ้าหอมร้อยสมุนไพรผ่านทางเ
