ขาจะยอมรับสิ่งนี้ได้อย่างไร หากเมืองจือปิงหายไปแม้ว่าพวกเขาจะรักษาชีวิตของตนไว้ได้ ถ้าได้รับการตำหนิจากเมืองหลวง พวกเขาจะหาคำอธิบายได้อย่างไรบีซู่คิดในระดับที่แตกต่าง และถึงเวลาที่เขาจะต้องคุกเข่าในราชสำนักและเอ่ยทั้งน ้าตา “ราชวงศ์ต้าชุนกล่าวว่าเหตุผลที่พวกเขาโจมตีเมืองจือปิงก็คือมารดาขององค์หญิงจี่อันที่เสียชีวิตมาเข้าฝันนาง” ผู้ปกครองของกูซูจะโบกมือของเขา และเขาจะถูกประหารชีวิตหลังจากถูกกล่าวหาว่า “พูดเหลวไหล”ใบหน้าของบีซู่กำลังไหม้ และเขากำลังจะนำทหารของเขาไปข้างหน้าเพื่อต่อสู้กับราชวงศ์ต้าชุน ในเวลานี้เสียงของซวนเทียนหมิงกล่าวขึ้นว่า “ชายาขององค์ชายผู้นี้อารมณ์ไม่ดี องค์ชายผู้นี้ไม่สามารถเกลี้ยกล่อมนางได้ ลืมมันไปเถิด เราแค่เอาเมืองจือปิงมาทำหน้าที่เป็นสิ่งสร้างความบันเทิงให้กับชายาของข้า และปล่อยให้นางระบายอารมณ์เล็กน้อย ไม่ช้าก็เร็วเราจะไปทำลายฐานของเจ้า มา แม่ทัพบ่าง เจ้าจะออกมาหรือให้เราเข้าไป ? ”เฟิงหยูเองอุทาน และกล่าวว่า“ให้พวกเขาออกมากันเถิด การเข้าไปต่อสู้จะทำลายอาคาร และเราจะเป็นคนที่ต้องซ่อมแซม มันไม่คุ้มค่า”ในที่สุดทหารของกูซูก็เต็มไปด้วยพลัง พวกเขาจะทนต่อความอัปยศแบบนี้ได้อย่างไร ดังนั้นพวก
เขาจึงโยนความกลัวทิ้งใว้ด้านหลังของจิตใจ โดยไม่จำเป็นต้องให้บีซู่กระตุ้นพวกเขา พวกเขายกอาวุธขึ้นและออกจากเมืองบีซู่โกรธแค้นกับปมด้อยของเขา เฟิงหยูเองเรียกเขาว่าบ่างซ ้า ๆ โดยเฉ
