องจือปิง ข้าสงสัยว่าจะมีอีกมากที่จะล้มป่วย อาการของพวกเขาจะรุนแรงขึ้นพวกเขาจะไม่กล้าขอรับ”“พวกเขาไม่กล้าจริงหรือ? ” “ข้ารู้สึกว่าไม่มีอะไรที่พวกเขาไม่กล้าทำ” เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวไหวเล็กน้อย แม้กระนั้นเขายืนยันว่าจะไม่สนับสนุนจากรองแม่ทัพของเขา ในขณะที่เดินเขากล่าวว่า “คิดหาวิธีติดต่อสายลับในเมืองหลวงของราชวงศ์ต้าชุน ข้าต้องขอคำอธิบายจากซวนเทียนโมเกี่ยวกับเรื่องนี้ ! พระองค์ไม่ได้บอกเรื่องสายฟ้าสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ พระองค์ยังให้เราร่วมมือกันตอนนี้เราได้ทำทุกอย่างที่เราควรจะทำแล้ว แม้กระนั้นมันส่งผลให้องค์ชายเก้าจู่โจมอย่างนี้ ต้องมีใครบางคนรับผิดชอบเรื่องนี้ ! ”
เมื่อสิ่งนี้ถูกนำขึ้นมารองแม่ทัพก็เต็มไปด้วยความโกรธและวิเคราะห์ทันที “ข้ารู้สึกว่าพวกเราถูกหลอกโดยพลเมืองของราชวงศ์ต้าชุน ! องค์ชายแปดและองค์ชายเก้าร่วมมือกันตั้งแต่ต้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมาพวกเขาแกล้งทะเลาะกันเพื่อหลอกเราอย่างไรก็ตามความจริงก็คือพวกเขาต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อจู่โจมกูซูของเรา ! ราชวงศ์ต้าชุนไม่พอใจกับการที่กูซูทำตัวเป็นรัฐบริวารอีกต่อไป พวกเขาต้องการพิชิตดินแดนแห่งนี้ พวกเขาต้องการที่จะยึดกูซูแต่…” เขากล่าวจนมาถึงจุดนี้ และน ้าเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น จะทำอะไรได้บ้าง ? พวกเขามีสายฟ้าสวรรค์ เมื่อสิ่งนั้นระเบิด ไม่ว่าเราจะมีคนกี่คนมันก็ยังไม่เพียงพอ”“เป็นไปได้หรือไม่ท
