ยุดชั่วครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “สำหรับข้า… เหยาซื่อเป็นฮูหยินใหญ่ของข้า เพียงแค่ช่วยให้ข้าได้ไว้ทุกข์ ! ไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่หนี นอกจากนี้ ที่นี่คือเมืองชาปิง เป็นดินแดนขององค์ชายเก้าแม้ว่าข้าต้องการจะหลบหนี แต่ข้าก็ไม่มีทางหนีรอด”ทหารรู้สึกว่าสิ่งที่เขากล่าวค่อนข้างสมเหตุสมผลและตลอดทางเฟิงจินหยวนก็เชื่อฟัง ไม่ว่าพวกเขาจะจัดการอย่างไร พวกเขาก็ไม่กล้าไปถามองค์ชายเก้า มันจะเป็นการดีกว่าถ้าทำตามที่เขาพูด หากกรณีที่เลวร้ายที่สุดพวกเขาสามารถไปถามแม่ทัพเฮกานได้ในภายหลังผู้คนแยกย้ายไปทำงานทันทีคนที่ต้องซื้อโลงศพก็ไปซื้อโลงศพคนที่ต้องเลือกจุดที่ฝังศพไปเพื่อเลือกจุดที่ฝังศพ สิ่งที่จำเป็นในการจับจื่อหลิงเทียน สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องง่ายที่จะทำ แต่การเลือกสถานที่ฝังศพนั้นค่อนข้างยากสถานที่แห่งนี้เป็นทะเลทรายและมีทรายทุกที่มันจะคล้ายกับสุสานได้อย่างไร สำหรับในเมืองนั้น พื้นดินนั้นเหมาะสำหรับการขุดแต่นั่นก็อยู่ใกล้แม่น ้าที่ชาวเมืองชาปิงใช้ การฝังคนในบริเวณใกล้เคียงจะไม่ดี นอกจากนี้ซางคังได้กล่าวว่าเมื่อศพถูกฝัง ไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าจะเกิดเปลี่ยนแปลงใด ๆ ขึ้นมา หากการเน่าเปื่อยทำให้แหล่งน ้าสกปรกนั่นจะเป็นอันตรายถึงชีวิต
ไม่มีอะไรที่ทหารทำได้แม้จะถามเฮกานพวกเขาก็ไม่มีความคิดใด ๆ ในท้ายที่สุด พวกเขาได้แต่ฝากความหวังในเฟิงจินหยวนเท่านั้น ตั้งแต่เฟิงจินหยวนหลุดจากตำแหน่งเสนาบดีฝ่ายซ้าย เขาไม่